บทที่ 59

หลิง อี้หราน ขมวดคิ้ว “เซียว จื่อฉี กำลังถามถึง... จิน หรือเปล่า?” “คุณเซียว ทำไมคุณถึงอยากรู้เรื่องชาวบ้าน ดิฉันต้องรายงานคุณว่าฉันอยู่กับน้องชายด้วยเหรอ?

"น้องชาย เธอมีน้องชายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?" เซียว จื่อฉี ถาม เขารู้แค่ว่าเธอมีน้องสาว

“ฉันรับเขามาในฐานะน้องชายของฉัน ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้เหรอไง?” เธอถาม

เซียว จื่อฉี จ้องไปที่หลิง อี้หราน ราวกับว่าเขาต้องการตรวจสอบว่าเธอโกหกหรือไม่จากการแสดงออกของเธอ

ในขณะนี้ พี่ซูซึ่งกำลังกวาดพื้นอีกฟากหนึ่งของถนนเห็นความวุ่นวายและวิ่งข้ามมา “คุณเซียวโปรดใจเย็น ๆ อย่าใช้ความรุนแรงเลยค่ะ”

พี่ซูจำได้ว่า เซียว จื่อฉี เป็นคนที่มาพร้อมกับห่าว อี้เหมิง ตอนที่เธอขอโทษที่ศูนย์บริการสุขาภิบาล ตามคำบอกเล่าของคนงานที่นั่น เซียว จื่อฉี เป็นอดีตแฟนของอี้หราน

"คุณเซียว ถ้าคุณไม่ปล่อยมือฉัน คุณไม่กลัวว่าจะมีคนมาถ่ายรูปคุณเหรอ? ถ้าเป็นเช่นนั้นคุณจะต้องอธิบายตัวเองให้คุณห่าวฟังนะคะ" หลิง อี้หราน กล่าว

สีหน้าของเซียว จื่อฉี เปลี่ยนไป ในที่สุดเขาก็ปล่อยมือเธอและจากไป

พี่ซูมองไปที่หลิง อี้หราน อย่างเป็นห่วงและพูดว่า "ทำไมคน ๆ นั้นถึงมาหาเธอ?"

“ใครจะไปรู้ว่าเขาจะทำอะไร? ฉันไม่เป็นไรหรอก!” หลิง อี้หราน กล่าว เธอไม่คิดว่าเหตุผลที่ เซียว จื่อฉี ถามว่าเธออยู่กับผู้ชายคนไหนเพราะเขายังมีความรู้สึกต่อเธออยู่

อย่างไรก็ตามแน่นอนว่ามันผิดปกติเอามาก พระเจ้ารู้ว่า เซียว จื่อฉีกำลังคิดอะไรอยู่!

"เออใช่ เธอควรไปหาผู้อำนวยการและขอความเมตตาเมื่อเธอถึงเวลาพักในตอนเที่ยง ฉันได้ยินมาว่า ฟาง เชี่ยนเชี่ยน กำลังรวบรวมลายเซ็นเพื่อให้ผู้อำนวยการไล่เธอออก" พี่ซูกล่าวพร้อมกับบอกเล่าข่าวที่เธอมีได้ยินมา

หลิง อี้หราน ขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนว่า ฟาง เชี่ยนเชี่ยน ไม่ได้ใช้ความพยายามในการผลักเธอออกไปให้พ้น แต่... "ถ้าผู้อำนวยการต้องการไล่ฉันออกไปจริง ๆ การไปขอเขาก็จะไร้ประโยชน์ ถ้าในท้ายที่สุดแล้วมันไม่ได้ผล ฉันก็จะไปหางานอื่นทำ”

แต่เธอรู้สึกหมดหนทางแม้ว่าเธอจะพูดอย่างนั้น อย่างไรก็ตาม เธอก็ตั้งใจทำงานอย่างหนักในงานนี้ และมันคงไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเธอที่จะไปหางานอื่น

พี่ซูถอนหายใจ แน่นอนว่าเธอรู้ดีว่าเมื่อมาถึงในงานประเภทนี้ พวกเขาไม่ได้เซ็นสัญญาด้วยซ้ำ โดยปกติแล้ว มันไม่ง่ายเลยที่จะเปรียบเทียบกับประเภทงานของฟาง เชี่ยนชี่ยน มันง่ายมากที่จะรู้ว่าผู้อำนวยการจะเลือกอะไร