บทที่ 590

อี้ จิ่นหลีกล่าวว่า “ในเมื่อพี่ถาม ก็ไม่มีอะไรที่จะต้องปิดบัง” แม้ว่าเขาจะไม่บอกเธอในตอนนี้ เธอก็อาจจะรู้เรื่องนี้ในไม่ช้า

เพราะมันมันไม่ใช่ความลับในสังคมชั้นสูงของเมืองเฉิน

เขาอยากจะบอกเธอเองมากกว่าให้คนอื่นมาเล่าเรื่องให้เธอฟัง

“กู้ ลี่เฉินกำลังมองหาใครบางคน เขากำลังมองหาผู้หญิงที่เขารู้จักเมื่อตอนที่เขายังเด็ก แต่เขายังหาเธอไม่เจอ พูดได้เลยว่าแฟนของเขาคือคนแทนของผู้หญิงคนนั้น เพราะเขายังหาคนที่ใช่ไม่เจอ เขาเลยหาคนมาแทนที่เพื่อปลอบโยนตัวเอง” อี้ จิ่นหลีกล่าวขณะดูปฏิกิริยาของหลิง อี้หราน

หลิง อี้หรานขมวดคิ้ว “เขากำลังมองหาตัวแทนของเด็กน้อยเหรอ?”

“แฟนเก่าของเขาคงดูเหมือนเด็กผู้หญิงคนนั้น”

“แต่พวกเธอไม่ใช่คนที่เขากำลังตามหา แล้วมันสนุกเหรอที่มองหาตัวสำรองต่อไป?” เธอถาม

“บางทีเขาอาจจะหมกมุ่นอยู่กับมันมากเกินไป หรือบางทีเขาอาจจะสิ้นหวังแล้ว บางทีเขาอาจจะคิดว่าเขาจะไม่ได้พบเด็กน้อยคนนั้นอีก”

ขณะที่อี้ จิ่นหลีพูด เขาก็เปลี่ยนบทสนทนาไปอีกครั้ง “ถ้าพี่เป็นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนนั้นและรู้ว่ามีคนแบบนี้กำลังตามหาพี่ พี่จะทำยังไง?”

หลิง อี้หรานตกตะลึง เธอไม่ได้คิดเกี่ยวกับความเป็นไปได้นี้

“จะซาบซึ้งและกลับไปหาเขาไหม?” อี้ จิ่นลีถามด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มกว่าปกติ ราวกับว่าเสียงของเขายั่วยวนให้เธอพูดในสิ่งที่เธอคิดจริง ๆ