บทที่ 61

แม้ว่าหลิง อี้หรานจะบอกว่าเขาเป็น "น้องชาย" ของเธอ ในตอนเช้า เขาก็รู้สึกว่าต้องดูด้วยตัวเองก่อนจึงจะสบายใจได้

รถมาถึงประตูชุมชนหมู่บ้านของชาวนา เซียว จื่อฉี ลงจากรถเข้าไปในชุมชนและค้นหาแต่ละหลัง หลังจากใช้ความพยายาม ในที่สุดเขาก็มาหยุดอยู่หน้าประตูแคบ ๆ

นี่คือบ้านเช่าของชาวนาทั่วไป

หลิง อี้หรานอาศัยอยู่ที่นี่เหรอ?

เซียว จื่อฉี กำลังจะเคาะประตูแต่ดันได้ยินเสียงฝีเท้า

เขาซ่อนตัวอยู่ในเงามืดไปอีกด้านหนึ่งอย่างไม่ให้รู้ตัวและมองไปในทิศทางที่เสียงฝีเท้าก้าวเข้ามา

ปรากฎว่ามีรูปร่างสูงเดินเข้ามาหาเขา

เมื่อร่างสูงใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ดวงตาของเซียว จื่อฉี เบิกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ การคาดเดาที่เขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ในที่สุดก็กลายเป็นความเป็นไปได้

นั่นคือ...อี้ จิ่นหลี!อี้ จิ่นหลี จริง ๆ !

ไม่มีทางเป็นเพียงความคล้ายคลึง เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะมีลักษณะคล้ายกันขนาดนี้

ในตอนนี้เสื้อผ้าของอี้ จิ่นหลี ยังคงเหมือนกับชุดที่เขาเห็นเมื่อวาน “ทำไม... ทำไมอี้ จิ่นหลี ถึงมาอยู่ที่นี่?!”

เซียว จื่อฉี รู้สึกถึงความหนาวเย็นขึ้นจากฝ่าเท้าและร่างกายของเขาก็เย็นลงและเย็นลง

ในที่สุด อี้ จิ่นหลี ก็ยืนอยู่หน้าประตูแคบ ๆ ที่เซียว จื่อฉี เข้ามาและยกมือขึ้นเคาะประตูอย่างเบา ๆ

ครู่ต่อมามีคนมาเปิดประตูและพูดว่า "กลับมาแล้ว" ใบหน้าที่บอบบางสะท้อนอยู่ในดวงตาของเซียว จื่อฉี

เซียว จื่อฉี รู้สึกแค่ว่ามีลมหายใจติดอยู่ในลำคอและทำให้เขาอึดอัด