บทที่ 611

“หยุดนะ หยุด!” หลิง ลั่วอินพยายามปิดใบหน้าและร่างกายของเธอ เธอเกลียดตัวเองที่ไม่สามารถทำอะไรได้

เธอพยายามหยิบกระเป๋าที่วางไว้บนเก้าอี้ข้างตัวเธอ แต่กระเป๋านั้นกลับหล่นลงกระแทกกับพื้นและกล้องที่อยู่ข้างในก็กระเด็นออกมา

ภรรยาของผู้กำกับถอนหายใจ “ตลกดีนะ ฉันไม่ใช่คนเดียวที่อยากบันทึกเรื่องนี้ไว้สินะ”

ผู้กำกับจะรู้ว่าหลิง ลั่วอินต้องการจะทำอะไร เขาไม่สนใจสภาพที่ยุ่งเหยิงของเขาในตอนนี้ เขายกมือขึ้นและตบหน้าหลิง ลั่วอิน “นังบ้านี่ กล้าดียังไงคิดจะมาต่อต้านฉัน เธอคิดว่าเธอเป็นใคร?”

หลิง ลั่วอินผู้น่าสงสาร เธอถูกตบและถูกทุบตีอย่างไร้ความปราณี เธออ้อนวอนขอความเมตตา แต่มันกลับเปล่าประโยชน์ พร้อมกับกล้องที่ยังคงถ่ายสภาพที่น่าสังเวชของเธอต่อไป

วันรุ่งขึ้น วิดีโอเหล่านั้นถูกโพสต์ลงบนอินเทอร์เน็ต แม้ว่าฉากที่ไม่น่าดูบางฉากจะถูกเบลอภาพไว้ แต่ผู้คนต่างก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น?

“ไร้ยางอายสิ้นดี!”

“หลิง ลั่วอินวางแผนที่จะบันทึกวิดีโอแบบนั้นเพื่อข่มขู่คนอื่น นั่นเป็นการกระทำที่ผิดจรรยาบรรณแม้ว่าเธอจะขายตัวเองก็เถอะ!”

“เธอเป็นเหมือนระบบขนส่งสาธารณะ ใครจะขี่เธอก็ได้ โชคดีที่เจ้าชายเขี่ยเธอทิ้ง การปล่อยให้เธอโลดแล่นอยู่บนจอแก้วนั้นก็เหมือนการทำให้เขามัวหมอง”

ในชั่วข้ามคืน หลิง ลั่วอินกลายเป็นคนชั้นต่ำที่ทุกคนรังเกียจ หลายคนถึงกับโพสต์บนอินเทอร์เน็ตเพื่อแจกแจงว่าเธอทำตัวไร้ยางอายแค่ไหน

ส่วนผู้กำกับที่มีปัญหาเรื่องชู้สาว เขาคงไม่สามารถสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองได้อีกและบางทีเขาอาจจะถูกขึ้นบัญชีดำอย่างถาวรจากวงการบันเทิง

ขณะเดียวกัน ภรรยาของผู้กำกับที่อยู่ในที่เกิดเหตุเมื่อวานนี้ ได้กดหมายเลขโทรออกและพูดกับอีกฝั่งของโทรศัพท์ว่า “ขอบคุณสำหรับข้อมูลค่ะ คุณเลขาเกา ฉันรู้สึกโล่งใจมาก ฉันคิดว่า ตอนนี้ฉันสามารถหย่ากับสามีได้แล้ว”