บทที่ 633

หลิง อี้หรานค่อย ๆ จิบไวน์และปล่อยให้ความรู้สึกเบาสบายล้อมรอบเธอ

อี้ จิ่นหลีคอยเติมไวน์ให้เธอทุกครั้งทีเธอดื่มจนหมดแก้ว

“บางครั้งฉันก็คิดว่าโชคชะตาเล่นตลกกับฉัน” หลิง อี้หรานบ่นพลางหมุนแก้วไวน์ในมือ

“พี่หมายความว่ายังไง?” เขาถาม

“คุณก็รู้ ตอนนั้นหลักฐานทุกอย่างล้วนชี้มาที่ฉัน จนฉันเถียงไม่ได้ ในช่วงเวลาสามปีนั้นในคุก ฉันใช้เวลาทุกวันคิดว่าความจริงของคดีคืออะไร ใครใส่ร้ายฉันและจะเขาทำให้พยานและหลักฐานทั้งหมดชี้มาที่ฉันได้อย่างไร...”

หลิง อี้หรานหัวเราะเยาะตัวเองขณะที่เธอพูด “ฉันถึงกับสงสัยทุกคนที่อยู่รอบตัวฉัน ฉันสงสัยว่ามันเป็นใครและใครที่โกรธแค้นฉันถึงขนาดนี้”

คำพูดของเธอดังก้องในหูของเขา ทุกประโยคของเธอราวกับค้อนขนาดใหญ่ทุบเข้าที่หัวใจเขาอย่างแรงจนหัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความเจ็บปวด

เธอเงยหน้าและหันไปทางเขาเล็กน้อยแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณรู้อะไรไหม จิน? ฉันคิดมาตลอดเลยว่า... คนที่ต้องการใส่ร้ายฉันคือคนที่ต่อต้านฉัน เขาไม่ได้ต่อต้านห่าว เหมยยวี่ เขาทำลายชีวิตฉันต่างหาก โดยกลัวการที่จะต้องเป็นคนรับผิดชอบ!”

สามปีในคุกเป็นเหมือนฝันร้ายที่ยาวนาน นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอได้รับบาดเจ็บไปทั่วร่างกาย เป็นเหตุผลที่เธอสูญเสียอาชีพการงานและอนาคตของเธอ และเป็นแม้แต่เหตุผลที่เธอไม่สามารถมีลูกเป็นของตัวเองได้!

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพียงเพราะคนคนหนึ่งกลัวการเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้อง เขาจึงใช้เธอเป็นแพะรับบาป!

เหตุผลง่าย ๆ ที่ไร้สาระนี้กลับกลายเป็นคำตอบที่ทำให้เธอใช้เวลาเกือบสี่ปีที่จะได้รู้ความจริงนี้!

อี้ จิ่นหลีรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นในใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเสียใจมาก เขาเสียใจที่เมินเฉยต่อเธอ เขาเสียใจที่ปล่อยให้เธอต้องเข้าคุก ในเมื่อตอนนั้นเขาสามารถให้ความจริงกับเธอได้

เขาไม่รู้ว่าวันหนึ่งเขาจะตกหลุมรักเธอและความเจ็บปวดทั้งหมดที่เธอได้รับจะกลายเป็นความเจ็บปวดของเขาเช่นกัน

เขาอยากแบกรับความเจ็บปวดนี้ไว้คนเดียว เพื่อไม่ให้เธอต้องทนทรมาน