บทที่ 639

เธอรีบบ้วนปากแล้วมองเขาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำของเธอ “จริงเหรอ?”

“พี่คิดว่าผมโกหกเหรอ?” เขาถาม

เธอลังเลและพยายามจำสิ่งที่เกิดขึ้นในบาร์เมื่อวานนี้ ‘ใช่แล้ว ดูเหมือนว่าผู้หญิงแปลกหน้าคนนั้นจะสนใจเขา’

‘จากนั้นฉันก็โกรธเพราะฉันไม่ชอบผู้หญิงคนอื่นที่เข้ามาหาเขาแบบนั้น ฉันเลย... อืม... ฉันจำไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้พูดโกหก’

เธอกลัวว่าเธอทำอย่างนั้นจริง ๆ

“ผมมีความสุข เพราะผมไม่เคยเห็นมีแสดงความเป็นเจ้าของของผมบ่อย ๆ ผมชอบที่พี่บอกกับผู้หญิงคนอื่นว่าผมเป็นของพี่” อี้ จิ่นหลีกล่าว

มุมปากของเขายกยิ้มขึ้น แม้ดวงตาของเขาก็ยังกลายเป็นรูปสระอิ

หลิง อี้หรานจ้องมองรอยยิ้มของเขา ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกเขินอาย

หลังจากอาบน้ำเสร็จ หลิง อี้หรานรู้สึกสบายตัวขึ้นเล็กน้อยเมื่อเธอทานซุปแก้เมาค้าง

อี้ จิ่นหลีหันไปหาหลิง อี้หรานและพูดว่า “ผมจะขอให้เกา ฉงหมิงเชิญนักออกแบบชุดสองคนมาในวันนี้เพื่อออกแบบชุดแต่งงาน พี่จะได้ดูว่าพี่ชอบนักออกแบบคนไหนมากที่สุด”

หลิง อี้หรานเกือบสำลัก

‘เวลาที่คนเราแต่งงานกัน พวกเขาจะเลือกชุดแต่งงาน แต่ฉัน... กลับได้เลือกนักออกแบบชุดก่อน’

เกา ฉงหมิงมาถึงในตอนบ่ายพร้อมกับหนังสือเล่มเล็ก หลิง อี้หรานค้นพบว่านักออกแบบทั้งสองล้วนเป็นนักออกแบบชั้นนำของโลก

คนธรรมดาเองก็มีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการเลือกเสื้อผ้า สำหรับการออกชุดแต่งงานมันเป็นเรื่องที่ยากลำบากมากขึ้นไปอีก

‘แต่ฉันมีอิสระที่จะเลือกนักออกแบบที่จะออกแบบชุดแต่งงานของฉันใช่ไหม?’

หนังสือเล่มเล็กประกอบไปด้วยรูปชุดแต่งงานและเสื้อคลุมที่ออกแบบโดยนักออกแบบทั้งสอง และแต่ละเล่มเรียกได้ว่าเป็นผลงานชิ้นเอก