บทที่ 643

เธอจินตนาการได้ว่าเขาในตอนเด็กจะรู้สึกหวาดกลัวมากแค่ไหนเมื่อเขาต้องอยู่ในบ้านหลังนี้ เขาต้องอยู่คนเดียว แม้ว่าเขาจะมีครอบครัว แต่เขากลับไม่ได้รับความรักและต้องคอยกังวลว่าจะถูกคนอื่นมาแทนที่

เขาต้องแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นและเขาไม่สามารถที่จะ ‘อ่อนแอ’ ได้

ถ้าเกิดเขา ‘อ่อนแอ’ เขาจะถูกทอดทิ้ง

“มัน... เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากใช่ไหม?” หลิง อี้หรานถามด้วยเสียงพึมพำ รู้สึกสงสารผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอ

ก่อนหน้านี้เมื่อเธอได้ยินคนอื่นพูดถึงเขา เธอรู้สึกว่าผู้ชายที่เก่งกาจอย่างเขาสามารถครอบครองอะไรก็ได้ที่เขาต้องการและสามารถจัดหาเงินทุนได้อย่างง่ายดาย เขาเปรียบเสมือนผู้ชนะในชีวิต

แต่ตอนนี้เธอตระหนักได้ว่าเขาไม่ใช่ผู้ชนะ ยิ่งเขารุ่งโรจน์มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งต้องทำงานหนักเพื่อมันมากขึ้นเท่านั้น

เขาต้องแบกรับภาระมากมากตั้งแต่เมื่อเขายังเป็นเด็ก

“ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว” อี้ จิ่นหลีตอบ เขาโบกมือตอบเธอเพื่อให้เธอรับรู้ว่าตอนนี้เขาสบายดี

สายตาของเธอเต็มไปด้วยเงาของเขา!

“ตอนนี้มันจบลงแล้ว อย่างน้อยตอนนี้ผมก็ไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาแทนที่ผม” อี้ จิ่นหลีตอบ ในตอนนี้เขาเป็นผู้ควบคุมชะตากรรมของตัวเอง

“ใช่ มันจบแล้ว” หลิง อี้หรานพึมพำพร้อมกับจับมือของเขามาลูบที่แก้มของเธอ “จะไม่มีใครมาแทนที่คุณได้”

อี้หรานมักจะทำให้เขารู้สึกหวงแหนเธอเสมอ