บทที่ 674

หลิง อี้หรานลุกขึ้นด้วยความรู้สึกเจ็บ จากนั้นเธอก็อาบน้ำ ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นตอนที่เธอกำลังจะลงไปชั้นล่าง เป็นสายจากหวา ลี่ฟาง

ทันทีที่หลิง อี้หรานรับสาย เสียงของหวา ลี่ฟางก็ดังขึ้นในโทรศัพท์ “วันนี้เธอว่างไหม อี้หราน? ฉันอยากคุยกับเธอต่อหน้า”

หลิง อี้หรานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ได้สิ ไว้เจอกัน”

เธอเองก็ต้องการถามหวา ลี่ฟางเกี่ยวกับชื่อเฉินเฉินและสิ่งที่ลี่ฟางพูดกับเธอเกี่ยวกับการช่วยกู้ ลี่เฉินเมื่อตอนที่เขายังเป็นเด็ก

เมื่อหลิง อี้หรานมาเจอหวา ลี่ฟาง เธอพบว่าลี่ฟางสวมชุดล่าสุดของแบรนด์สุดหรู เธอถือกระเป๋าหนังจระเข้และสวมรองเท้าส้นสูงเจ็ดนิ้ว ผมของเธอม้วนเป็นลอนอย่างประณีต เธอแต่งหน้าสวยงามและสวมแว่นดำ

เธอดูเหมือนคนที่อยู่ในแวดวงสังคมชั้นสูง ใครจะคิดว่าหวา ลี่ฟางเคยเป็นแม่บ้านธรรมดาจากเมืองเล็ก ๆ

“นี่ อี้หราน ทางนี้!” หวา ลี่ฟางก้าวไปข้างหน้า ถอดแว่นกันแดดออก แล้วพูดกับหลิง อี้หรานด้วยรอยยิ้มว่า “ว่าแต่เราไม่ค่อยได้เจอกันแบบนี้เลยเนอะ แต่ฉันวางแผนที่จะอยู่ที่นี่ในเมืองเฉิน เราคงจะได้เจอกันอีกบ่อย ๆ”

หลิง อี้หรานมองดูหวา ลี่ฟาง เธอไม่คิดว่าหวา ลี่ฟางจะชวนเธอมาในวันนี้เพราะพวกเธอเป็นพี่น้องกัน ลูกพี่ลูกน้องของเธอไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับเธอมาตั้งแต่เด็ก นับประสาหลังจากที่พวกเขาเติบโตขึ้นมา

ตอนที่เกิดอุบัติเหตุ ลี่ฟางคอยล้อเลียนที่เธอติดคุก

“ถ้าเธอมีอะไรจะพูดกับฉัน ก็พูดมาเถอะ” หลิง อี้หรานพูด

รอยยิ้มบนใบหน้าของหวา ลี่ฟางชะงักขณะที่เธอนั่งลงและพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะพูดออกไป ที่ฉันมาหาเธอในวันนี้ก็เพื่อคุยกับเธอเกี่ยวกับลี่เฉิน”

หัวใจของหลิง อี้หรานสั่นไหว ‘ช่างเป็นเรื่องบังเอิญเสียจริง’