บทที่ 678

เธอกล่อมเขาครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า “ไม่ต้องกลัวนะ ไม่ต้องกลัว ฝันร้ายจะไม่มีอีกแล้ว ฉันจะอยู่กับคุณ”

‘เธอคิดว่าฉันเป็นเด็กเหรอ?’ เขาคิดในใจ

ดูเหมือนกับว่าความกลัวของเขาจะค่อย ๆ จางหายไปทีละน้อยพร้อมกับเสียงที่อ่อนโยนของเธอ จากนั้นเขาก็ผล็อยหลับไป

‘อยู่กับฉันนะ...’ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่กลัวเมื่อเขาได้อยู่กับเธอ

แม้แต่อี้ จิ่นหลีเองก็ไม่รู้ตัวว่าเขาจะผล็อยหลับไปในไม่ช้า

เมื่อได้ยินเสียงลมหายใจของเขา หลิง อี้หรานก็หยุดและร้องเรียกออกมาเบา ๆ “จิน?”

เขาผล็อยหลับไปและไม่มีเสียงตอบรับกับเธอ

เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก เขากำลังหลับและคิ้วของเขาก็ไม่ขมวดเหมือนตอนแรก เขาดูเหมือนเทวดาที่แสนบริสุทธิ์และสงบนิ่ง

ท่าทางของเขาในตอนนี้ดูแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากตอนที่เขาต้องเผชิญหน้ากับผู้คน

บางทีเขาอาจเป็นเทวดาสำหรับเธอเท่านั้น

ส่วนความฝันของเด็กชายกับเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ เธอไม่อยากบอกเขาจนกว่าเธอจะรู้คำตอบที่แท้จริง ไม่อย่างนั้นเธอจะทำให้เขาสงสัย

เธออยากรู้ว่าเธอฝันถึงเรื่องนี้เพราะเธอเคยได้ยินจากลูกพี่ลูกน้องพูดถึงเรื่องนี้ตอนเด็ก ๆ หรือเปล่า? เพราะอย่างนั้น เธอจึงสวมบทบาทและฝันถึงมัน หรือ... เป็นเพราะเหตุผลอื่นกันแน่?

...