บทที่ 688

คนจำนวนมากมารวมตัวกันที่ฝั่งของหลิง อี้หราน ด้วยเสียงกรีดร้องที่ดังสนั่น ทำให้ผู้คนจำนวนมากเข้ามาล้อมรอบตัวเธอ

กู้ ลี่เฉินขมวดคิ้ว เขารีบพาหลิง อี้หรานเข้าไปในรถที่จอดอยู่และขับรถออกไป

ฝูงชนที่รายล้อมอยู่ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากจ้องเขม็งไปที่รถที่แล่นออกไป จากนั้นพวกเขาก็เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของหลิง อี้หรานและกู้ ลี่เฉิน

หลังจากขึ้นรถแล้ว หลิง อี้หรานก็พูดกับกู้ ลี่เฉินว่า “ขอบคุณมากนะคะ แค่ส่งฉันไว้แถวนี้ก็ได้”

แทนที่เขาจะหยุดรถ แต่กู้ ลี่เฉินกลับถามว่า “เกิดบ้าอะไรขึ้น?”

“มีคนแปลกหน้าบางคนจำฉันได้ ตอนนี้ข่าวเรื่องย้อนคดีของฉันกลายเป็นประเด็นร้อนบนอินเทอร์เน็ตเพราะคำขอโทษของห่าว อี้เหมิง ได้โปรดหยุดรถเถอะค่ะ เพื่อนของฉันยังอยู่ที่ร้านหนังสือ และฉันต้องไปหาเพื่อน!” หลิง อี้หรานพูด

กู้ ลี่เฉินเม้มริมฝีปากบางของเขาเข้าหากัน จากนั้นเขาก็ขับรถไปเลียบกับข้างถนน

หลิง อี้หรานพยายามลงจากรถ แต่กู้ ลี่เฉินกลับหยุดเธอ “มันห่างจากทางเข้าร้านหนังสือแค่ 300 เมตร บางทีคนเหล่านั้นอาจจะกำลังตามคุณมาและล้อมคุณไว้อีกครั้ง คุณติดต่อเพื่อนของคุณและเมื่อเพื่อนของคุณมาถึงที่นี่ คุณจะลงไปก็ได้”

เธอพยักหน้าอย่างลังเล จากนั้นเธอก็จ้องมองมือของกู้ ลี่เฉินที่ยังคงจับแขนเธออยู่

กู้ ลี่เฉินค่อย ๆ ดึงมือของตัวเองกลับไป หลิง อี้หรานจึงหยิบโทรศัพท์ของเธอออกจากกระเป๋าแล้วโทรหาชิน เหลียนอี

“เหลียนอี ตอนนี้ฉันมีปัญหานิดหน่อย ฉันอยู่ที่ตึกจินฮุ่ยหน้าร้านหนังสือ ห่างออกไปประมาณ 300 เมตร เธอมาที่นี่ได้เลย…”

กู้ ลี่เฉินที่นั่งอยู่ข้างเธอ จ้องมองเธอด้วยความงุนงง

ก่อนหน้านี้ ตอนที่เขาขับรถผ่านย่านนั้น เขาสามารถมองเห็นเธอในฝูงชนได้ในทันที ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นเธอได้ แม้ว่าเธอจะไม่ได้ทำตัวโดดเด่นอะไรเลยนอกจากยืนอยู่ในฝูงชน