บทที่ 70

"คิดว่าเธอจะยังเต็มใจอยู่เคียงข้างผมไหม?" อี้ จิ่นหลี ถาม

เกา ฉงหมิง ประหลาดใจเล็กน้อย “นายน้อยต้องการให้คุณหลิงอยู่กับคุณต่อไปเหรอครับ?” เนื่องจากนี่เป็นเพียงเกมเท่านั้นไม่ได้หมายความว่าเกมจะจบลงเมื่อนายน้อยอี้บอกคุณหลิงถึงตัวตนที่แท้จริงของเขาเหรอ?

หรืออาจเป็นได้ว่าความรู้สึกของนายน้อยอี้ที่มีต่อคุณหลิง... เอ่อล้นขึ้น?

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ดวงตาของเกา ฉงหมิง ก็ค่อย ๆ เบิกกว้างขึ้น “นายน้อยอี้ คุณ... ” เขาอ้าปากขึ้นกลางประโยค แต่จู่ ๆ คำพูดของเขาก็ติดอยู่ที่คอ

"คุณอยากพูดอะไร? พูดสิ!" อี้ จิ่นหลีสั่ง

“นายน้อยอี้ คุณตกหลุมรักคุณหลิงไม่ใช่เหรอ?” เกา ฉงหมิง กล่าว นั่นคือเหตุผลที่นายน้อยอี้กระตือรือร้นในเกมนี้มาโดยตลอดและแอบทำหลายอย่างเพื่อคุณหลิง นั่นคือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงต้องการให้คุณหลิงไปกับเขาแม้ว่าจะจบเกมแล้วก็ตาม

การแสดงออกของอี้ จิ่นหลี ค่อย ๆ แข็งขึ้น

เขาตกหลุมรัก? จะเป็นไปได้อย่างไร? เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่งได้อย่างไร? มีพ่อเป็นตัวอย่างไม่พอเหรอ? เขาไม่ควรตกหลุมรักใครเพื่อที่เขาจะไม่ยอมเสียศักดิ์ศรีด้วยการล้มลงแทบเท้าคนอื่น

มากที่สุดเขาชอบการดูแลของหลิง อี้หราน อุณหภูมิและออร่าของร่างกายของผู้หญิงคนนี้สามารถทำให้เขาสบายใจได้

"อย่าพูดเรื่องแบบนี้อีกในอนาคต" อี้ จิ่นหลี กล่าวอย่างเย็นชา

เกา ฉงหมิง ตัวสั่นและตอบทันทีว่า "ครับ"

แสงไฟทำให้เบิกบานใจ

เย่ ฉงเว่ย มองไปที่อี้ จิ่นหลี ที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาอย่างเกียจคร้าน อี้ จิ่นหลี ไม่เคยชอบที่จะมีส่วนร่วมในการรวมตัวเหล่านี้ แต่วันนี้เขามีข้อยกเว้น

เขาโน้มตัวไปถามว่า "ทำไมคุณถึงอยากมาที่นี่?"