บทที่ 700

อี้ จิ่นหลีเหลือบมองกู้ ลี่เฉินจากหางตาของเขา

กู้ ลี่เฉินสังเกตเห็นและหันหน้าไปหาอี้ จิ่นหลี

ดวงตาของชายทั้งสองสบกันกลางอากาศราวกับว่าพวกเขากำลังแข่งขันกันอย่างเงียบ ๆ

ทันใดนั้น อี้ จิ่นหลีก็ยิ้มบนริมฝีปากของเขา เขาวางมือลงบนไหล่ของหลิง อี้หรานและก้มตัวลง เขาเอาหน้าไปชิดแก้มของเธอและถามอย่างนุ่มนวลอีกครั้ง “พี่บอกว่าจะให้อะไรนะ?”

กู้ ลี่เฉินพบว่าการกระทำตรงหน้ามันดูขัดหูขัดตา

‘อี้ จิ่นหลี… เขาตั้งใจทำอย่างนั้น!’

‘เขาจงใจแสดงความสนิทสนมกับหลิง อี้หรานเพื่อบอกคนอื่นว่าอย่าพยายามมายุ่งกับเธอใช่ไหม?’

กู้ ลี่เฉินรู้สึกเสียวซ่านในหัวใจ

เขาสนใจคู่หมั้นของชายอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่?

เขาไม่เคยขาดผู้หญิงมาก่อนและเขาก็ไม่สนใจที่จะพยายามทำดีกับผู้หญิงของคนอื่น

ทั้งเขาและผู้หญิงที่เขาคบหาต่างยินยอมซึ่งกันและกันอย่างเต็มที่

แต่... หลิง อี้หรานดูเหมือนจะเป็นข้อยกเว้น

เป็นเพราะเธอคล้ายกับผู้หญิงที่อยู่ในใจเขามากเกินไปหรือเปล่า?

หลิง อี้หรานรู้สึกราวกับว่าเธอถูกห้อมล้อมด้วยกลิ่นของอี้ จิ่นหลี

เขาอยู่ใกล้เธอมาก จนเธอเห็นขนตาของเขา “น้องสาวเล็งเสื้อคลุมตัวนี้เอาไว้แล้ว และมาเพื่อลองชุดนี้เป็นพิเศษในวันนี้ ดังนั้นเธอควรจะได้รับมัน ส่วนฉันจะไปเลือกอย่างอื่นแทน”

หลิง อี้หรานหน้าแดงขณะที่เธอพูด ในที่สุดอี้ จิ่นหลีก็ยืดตัวและพูดด้วยรอยยิ้มมุมปาก “เข้าใจแล้ว”