บทที่ 702

วินาทีต่อมา อี้ จิ่นหลีโอบหลิง อี้หรานจากด้านหลังของเธอ ริมฝีปากของเขาแนบชิดกับใบหูของเธอในขณะที่ลมหายใจของเขากระทบกับผิวหนังของร่างบาง เขาพูดว่า “คุณสวยมากพี่สาว”

ใบหน้าของหลิง อี้หรานแดงขึ้นทันที เพราะพนักงานกำลังเดินเข้ามา!

“ปล่อย… ปล่อย! มีคนดูอยู่!” เธอพึมพำ ใบหน้าของเธอแดงก่ำอีกครั้ง

“แล้วยังไง? เราเป็นคู่รักกัน มันเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอที่เราจะกอดกัน?” เขาพูด

หลิง อี้หรานมองเข้าไปในกระจก

ใบหน้าของเธอในกระจกเต็มไปด้วยความเขินอายและร่างของเธอก็จมลงไปในอ้อมแขนของเขา

ชุดสูทสีดำของเขาและชุดสีเงินของเธอสร้างความแตกต่างอย่างลงตัวและทำให้ภาพลักษณ์ดูโดดเด่นขึ้น

ทันใดนั้น ดวงตาของเธอสบกับเขาในกระจก

ทั้งสองกำลังมองกันและกันผ่านกระจกข้างหน้าของพวกเขา และดวงตาของพวกเขาก็ประสานกันผ่านกระจก

หลิง อี้หรานจ้องมองอี้ จิ่นหลีผ่านกระจก คางของเขาเกยอยู่บนไหล่ของเธอ ผมสีดำสั้นและหน้าม้าเสย เผยให้เห็นหน้าผากมนของเขา

ดวงตาสีพีชที่สดใสของเขากำลังหยอกล้อกับเธอ ริมฝีปากบางเซ็กซี่เผยอขึ้นและพูดว่า “พี่สวยมากจริง ๆ พี่สาว”

ใบหน้าของหลิง อี้หรานเปลี่ยนเป็นสีแดงมากขึ้น แม้ว่าเขาจะพูดแบบนี้เบา ๆ จนได้ยินกันแค่สองคนเท่านั้น

เธอแค่กังวลว่าพนักงานที่อยู่รอบ ๆ จะได้ยินด้วยเช่นกัน

“ไม่ต้องห่วง ผมจะห้ามใจไม่ให้คิดถึงพี่ แต่พี่สาว พี่ต้องชดใช้ให้ผมนะ” เขาพึมพำ ริมฝีปากบางของเขาปัดผ่านคอของเธออย่างยั่วยวน

หลิง อี้หรานรู้สึกราวกับว่าร่างกายของเธอร้อนเหมือนกำลังจะถูกไฟไหม้

แม้แต่พนักงานที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็ตกตะลึง