บทที่ 716

เธอปล่อยมือกู้ ลี่เฉิน แต่เขากลับคว้ามือของเธอเอาไว้แทน

“คุณเป็นใครกันแน่?” ดวงตาฟีนิกซ์ที่เข้มข้นของเขาคมราวกับดาบ พยายามกรีดเธอเพื่อเปิดดูใกล้ ๆ!

หลิง อี้หรานตกตะลึงและอี้ จิ่นหลีก็ปัดมือของกู้ ลี่เฉินออกไป

“ไปกันเถอะ!” อี้ จิ่นหลีพูดอย่างเย็นชา

กู้ ลี่เฉินไม่สนใจอี้ จิ่นหลี ดวงตาฟีนิกซ์ของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่หลิง อี้หราน “คุณเป็นใครกันแน่?!”

ดวงตาของอี้ จิ่นหลีเต็มไปด้วยความโกรธ จากนั้นเขาก็บีบข้อมือของกู้ ลี่เฉินอย่างแรง

คนธรรมดาคงจะปล่อยมือไปแล้วในตอนนี้ แต่กู้ ลี่เฉินกลับยังคงจับมือของหลิง อี้หรานเอาไว้ ราวกับว่าเขากำลังพยายามยึดสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาไว้

บรรยากาศชวนให้หายใจไม่ออก

สภาพที่ไม่ธรรมดาของทั้งสามคนได้รับความสนใจจากผู้คนที่ผ่านไปมา หลายคนจำอี้ จิ่นหลีและกู้ ลี่เฉินได้

ชายสองคนที่แข็งแกร่งในเมืองเฉิน กำลังโต้เถียงกันเรื่องผู้หญิง

แน่นอนว่าฉากแบบนี้ทำให้คนอยากรู้อยากเห็นและประหลาดใจ

หวา ลี่ฟางเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเธอออกมาจากห้องน้ำเพื่อมองหากู้ ลี่เฉิน

ช่วงเวลาที่เธอได้ยินกู้ ลี่เฉินถามหลิง อี้หรานว่า “คุณเป็นใครกันแน่?” หวา ลี่ฟางก็รู้สึกราวกับว่าหัวใจของเธอกำลังจะหยุดเต้น ความหนาวเย็นเพิ่มขึ้นจากฝ่าเท้าของเธอ

‘ทำไมลี่เฉินถึงถามหลิง อี้หรานแบบนั้น?’

‘ลี่เฉินจับมือหลิง อี้หรานเอาไว้ แม้ว่าอี้ จิ่นหลีจะพยายามดึงมือของเขาออก แต่ลี่เฉินกลับไม่ยอมปล่อย!’

‘ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น?’