บทที่ 753

หลิง อี้หรานรู้สึกสั่นสะท้าน สายตาของเขา... เฉยเมยและดูห่างเหินราวกับว่าเขากำลังมองคนแปลกหน้า

เธอรู้สึกว่าเธอกำลังสูญเสียบางอย่าง ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นเร็วมากจนเธอไม่ทันตั้งตัว

‘ทำไมฉันถึงรู้สึกสูญเสีย? เป็นเพราะคนคนนี้ที่เคยอยู่ในช่วงที่ยากลำบากกับฉันตอนเด็ก ๆ แล้วทำกับฉันราวกับเป็นคนแปลกหน้าหรือเปล่า?’

‘แต่... ฉันก็เป็นคนเลือกแบบนี้เองไม่ใช่เหรอ?’

‘แม้ว่าฉันจะเป็นคนช่วยชีวิตของกู้ ลี่เฉินเอาไว้... แต่ฉันก็เลือกแล้ว ฉันตัดสินใจเลือกจินแล้ว!’

‘ฉันไม่อยากทำให้จินเสียใจ ฉันไม่ต้องการให้คนที่รักฉันดูเปราะบางและไม่มั่นใจในความรักของฉัน ดังนั้น ไม่ว่าความทรงจำของฉันจะสูญหายไปหรือไม่ก็ตาม ฉันก็จะไม่รื้อฟื้นมันขึ้นมาอีก!’

‘ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้แหละ ดีแล้ว’

หลิง อี้หรานยิ้มเหยเกและก้มศีรษะลง

หวา ลี่ฟางที่ยืนอยู่ข้างกู้ ลี่เฉินมองดูหลิง อี้หรานด้วยความเกลียดชัง จากนั้นเธอจึงมองไปที่กู้ ลี่เฉินด้วยสายตาที่เป็นกังวล เธอกลัวว่ากู้ ลี่เฉินจะมีท่าทีแตกต่างออกไปหลังจากที่เห็นหลิง อี้หราน

ถ้ากู้ ลี่เฉินแตะต้องตัวหลิง อี้หรานในงานนี้เหมือนกับที่เขาทำในงานจัดแสดงสินค้าครั้งที่แล้ว เธอคงจะอับอายต่อหน้าญาติพี่น้องและเพื่อนบ้านของเธอ

เพราะญาติและเพื่อนบ้านของเธอคิดว่าเธอเป็นแฟนกับกู้ ลี่เฉิน

โชคดีที่กู้ ลี่เฉินเพียงจ้องงมองหลิง อี้หรานอย่างเย็นชา ซึ่งทำให้หวา ลี่ฟางรู้สึกโล่งใจ

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอไม่สามารถปล่อยให้ลี่เฉินรู้ความจริงได้ เธอจะยืนกรานจนตายว่าเธอเป็นคนช่วยเขา!

หลังจากทำความเคารพคุณยายแล้ว หวา ลี่ฟางก็เดินเข้าไปหาหลิง อี้หรานด้วยท่าทางน้องสาวผู้น่ารักและพูดว่า “อี้หราน เธออยู่ที่นี่ด้วยเหรอ? แล้วอี้ จิ่นหลีอยู่ที่ไหนล่ะ? เขาไม่ได้มากับเธอเหรอ?”