บทที่ 770

คำถามมากมายออกมาจากปากของเขาด้วยความกระหายที่เขาไม่เคยมีมาก่อน!

หลิง อี้หรานจ้องมองเขาด้วยความประหลาดใจ ในขณะที่อี้ จิ่นหลีคร่อมอยู่บนตัวเธอ ราวกับว่าเขาพยายามเก็บกดมาตลอดการเดินทางและตอนนี้มันได้ระเบิดออกมา

“จิน ปล่อยฉันก่อน ฉันอธิบายได้” หลิง อี้หรานพูด

แทนที่จะปล่อยมือเธอ เขากลับก้มศีรษะลงและจูบใบหน้าของเธอ “ได้สิ อธิบายมา ฉันจะฟัง”

เขาไม่อยากปล่อยเธอไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

หลิง อี้หรานรู้สึกราวกับว่าอุณหภูมิร่างกายของเธอสูงขึ้นและความคิดของเธอก็ได้รับผลกระทบจากการจูบของเขา

“ฉัน... ฉันแค่ไปทำความเคารพที่หลุมศพของคุณยายในวันนี้ พอฉันเดินลงจากเขา ฉันก็เดินไปที่เนินเขาลูกใกล้ ๆ ที่ฉันเคยไปเล่นที่นั่นตอนเด็ก ๆ แค่ไปดูเฉย ๆ ฉันไม่คิดว่าฉันจะเจอกู้ ลี่เฉินที่นั่น”

หลิง อี้หรานพยายามเล่าเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอไม่อยากให้เขาเข้าใจผิด

แต่เธอได้ปกปิดความจริงที่ว่าเธอได้ฟื้นความทรงจำของเธอแล้ว

‘ในเมื่อฉันต้องการเก็บมันไว้เป็นความลับ ฉันจะฝังมันไว้ในก้นบึ้งของหัวใจตลอดไป!’

“เธอบอกว่าเธอตกจากหน้าผาเหรอ?” ดวงตาของอี้ จิ่นหลีเบิกกว้างทันที

“ใช่ โชคดี… ที่กู้ ลี่เฉินอยู่ที่นั่นและเขาก็ยื่นมือมาช่วยฉัน แต่ฉันสลบไปและตื่นขึ้นมาก็เห็นเขาแบกฉันลงจากเนินเขาแล้ว” เธออธิบายต่อไปว่า “ฉันจะเดินลงไปเอง แต่เพราะฉันมีรอยฟกช้ำอยู่บ้าง ถ้าฉันเดินลงด้วยตัวเอง ฉันคงจะไปไม่ถึงตีนเขาก่อนมืด ดังนั้น…”

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเลิกกระโปรงของเธอขึ้นมาทันทีและเห็นรอยฟกช้ำที่ขาของเธอ

โดยเฉพาะข้อเท้าของเธอ ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้สังเกตเพราะกระโปรงยาวจนปิดข้อเท้าของเธอ ตอนนี้ข้อเท้าของเธอแดง บวมและมีรอยถลอก