บทที่ 778

‘ถ้าเขาเชื่อฉันสักนิด เขาคงจะเชื่อที่ฉันพูดกับเขาในห้องโถงไว้ทุกข์ของพ่อในวันนั้น ว่าฉันจะไม่ทรยศเขา!’

‘ถ้าเขาเชื่อฉัน เขาจะเชื่อว่าเขาเป็นคนที่ฉันรัก!’

‘ถ้าเขาเชื่อฉัน เขาคงไม่ซ่อนสร้อยข้อมือของคุณยายไว้เพื่อปกปิดความจริง’

‘แต่... เขาไม่เชื่อใจฉัน…’ หลิง อี้หรานรู้สึกราวกับว่าเธอกำลังแช่แข็งอยู่ในน้ำแข็ง

อี้ จิ่นหลีเม้มริมฝีปากบางของเขา เขาบอกตัวเองให้เชื่อใจเธอ แต่เมื่อเห็นกู้ ลี่เฉินแบกเธอไว้บนหลังแบบนั้นและตอนที่เธอไปโรงพยาบาลครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อรื้อฟื้นความทรงจำของเธอโดยไม่บอกเขา เขาไม่รู้ว่าเขาจะเชื่อใจเธอได้อีกมากแค่ไหน

มันเป็นความรู้สึกที่แย่มาก!

เสียงของเธอดังขึ้นอีกครั้ง “ถ้าคุณไม่เชื่อฉันแล้วเราจะคบกันได้ยังไง? กู้ ลี่เฉิน...”

“พอแล้ว! ฉันบอกให้หยุด!” มือของเขาจับเข้าที่ลำคอของเธอ เขาทำท่าบีบคอของเธอเอาไว เพื่อให้เธอหยุดพูด “กู้ ลี่เฉินเชื่อใจเธอเหรอ? ถ้าอย่างั้นเธอก็ไปคบกับเขาแทนได้ใช่ไหม?”

‘กู้ ลี่เฉิน, กู้ ลี่เฉิน... กู้ ลี่เฉินเป็นเหมือนรอยประทับในหัวใจของเธอที่ฉันไม่สามารถลบทิ้งได้’

แม้ว่าเขาจะพยายามลบกู้ ลี่เฉินออกจากหัวใจของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เขาก็ยังล้มเหลว

คอบางของเธออยู่ในกำมือของเขาและเขาสามารถหักมันได้ด้วยความพยายามเพียงเล็กน้อย... แต่มือของเขากลับไม่สมารถหยุดสั่นได้

มันสั่นมาก...

ถ้าคนอื่นทำให้เขาโกรธ เขาจะไม่รีรอที่จะโจมตี เมื่อเป็นเธอ แค่การทำร้ายเธอเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวด!

“จิน รู้ไหมว่าความขี้ขลาดคืออะไร? คือตอนที่ลูกเกลียดใครสักคน แต่ลูกกลับไม่สามารถทำร้ายเขาได้”

เสียงของพ่อดังก้องขึ้นในหูของเขาอีกครั้ง!

‘ใช่ ฉันทำไม่ได้! ฉันทำไม่ได้!’