บทที่ 806

“ผู้ชายคนนี้เป็นศัตรูตัวฉกาจของแกจริง ๆ แกได้รับบาดเจ็บสาหัสแบบนี้ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว! เกิดอะไรขึ้น? ลูกแทงตัวเองอย่างที่เขาพูดจริง ๆ เหรอ?” คุณนายโจวพูดออกมาอย่างขมขื่น

“ค่ะแม่ ฉันทำเอง” โจว เชียนหยุนยอมรับมัน

“แกทำแบบนี้…”

“เขาต้องการให้ฉันมีลูก มันตลกสิ้นดีที่เขาทำอย่างนั้นกับฉันในตอนนั้นและตอนนี้เขากลับมาแก้แค้นด้วยการขอให้ฉันมีลูกให้เขา” โจว เชียนหยุนพูดอย่างขมขื่น

“เป็นไปได้ไหมว่าเขายังมีความรู้สึกต่อลูก? เพราะเธอทั้งคู่…”

“แม่!” โจว เชียนหยุนขัดจังหวะจินตนาการที่เพ้อฝันของแม่เธอ “เขาต้องการให้ฉันมีลูกเพราะคง จื่ออินไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ เขาแค่ใช้ฉันเป็นเครื่องมือ ถ้าเขารู้สึกอะไรกับฉัน เขาคงไม่จับฉันเข้าคุกหรอก”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ความโศกเศร้าก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคุณนายโจว “พวกเราน่ะสมควรแล้ว มันเป็นเพราะว่าลูกต้องรับผลจากการกระทำผิดของพ่อลูกไง! เย่ เหวินหมิงทำกับลูกแบบนี้ได้ยังไง ลูกยัง...”

“แม่คะ หยุดเถอะ” โจว เชียนหยุนหยุดแม่ของเธอจากการเพ้อฝัน ทุกสิ่งในอดีตเป็นเหมือนฝันร้ายสำหรับเธอ ฝันร้ายที่เธอพยายามจะลืมเลือน “ถ้าแม่อยู่ที่โรงพยาบาล แล้วอาหยันน้อยล่ะ? แม่เอาเขาไปไว้ไหน?”

“แม่ขอให้เจ้าของบ้านช่วยดูแลเขา ที่แม่ไม่ได้พาเขามาที่โรงพยาบาลเพราะแม่กลัวว่าเย่ เหวินหมิงจะมาเจอเขาเข้า! แต่ตอนนี้เย่ เหวินหมิงออกไปแล้ว ให้แม่พาอาหยันน้อยมาที่นี่ไหม? แม่จะพาเขามาและจะได้ดูแลลูกด้วย” คุณนายโจวบอก

“ไม่ ฉัน... ฉันให้พยาบาลที่โรงพยาบาลมาดูแลก็ได้ อาหารที่นี่ก็มีพร้อม อย่าพาอาหยันน้อยมาที่โรงพยาบาลเลย แล้วก็อย่าบอกเขาเกี่ยวกับสภาพของฉันหรือการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเพราะได้รับบาดเจ็บ” โจว เชียนหยุนพูด เธอคิดว่ามันเสี่ยงเกินไปที่เย่ เหวินหมิงจะมาเจอลูกชายของเธอ

“แต่อาการบาดเจ็บของลูก...”

“แม่คะ ฉันจะต้องรอด ฉันจะเลี้ยงดูแม่จนแก่เฒ่าโดยที่มีอาหยันน้อยอยู่เคียงข้างด้วย!” โจว เชียนหยุนพูดขณะที่เธอพยายามยิ้มออกมา เธอไม่ต้องการให้แม่ของเธอกังวลเกี่ยวกับเธอมากเกินไป

แม่ของเธอได้รับความทุกข์ทรมานเพียงพอแล้ว

แต่รอยยิ้มของเธอกลับทำให้คุณนายโจวเศร้าใจ แม่รู้จักลูกสาวดีที่สุด เธอจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าลูกสาวของเธอกำลังคิดอะไรอยู่?