บทที่ 832

“ฉันชอบมันมาก ไม่คิดว่าการเล่นพูลจะน่าสนใจขนาดนี้” หวา ลี่ฟางพูดด้วยรอยยิ้ม

ในทางกลับกัน หยู ข่ายฮ่าวกำลังยุ่งอยู่กับตีสนิทกู้ ลี่เฉินและหวา ลี่ฟาง เขาเอ่ยปากชมว่ากู้ ลี่เฉินเป็นโค้ชที่ดีและหวา ลี่ฟางก็มีความสามารถ

ดูเหมือนพวกเขาจะลืมหลิง อี้หรานที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ

หลิง อี้หรานพบว่าลูกพี่ลูกน้องของเธอแสดงได้เก่งเมื่อฟังหวา ลี่ฟางพูด เธอไม่เคยคิดว่าลูกพี่ลูกน้องของเธอจะโกหกได้ดีขนาดนี้

กู้ ลี่เฉินอาจจะเชื่อว่าลูกพี่ลูกน้องของเธอเป็นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนนั้นจริง ๆ

แม้ว่าเธอจะบอกความจริงกับกู้ ลี่เฉิน เขาก็คงคิดว่ามันเป็นเรื่องตลก

ในขณะที่ความเจ็บปวดที่หัวเข่าของเธอรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

หลิง อี้หรานขมวดคิ้ว นิ่วหน้าเล็กน้อยพร้อมกับกดริมฝีปากแน่น เธอพยายามเพิกเฉยต่อความเจ็บปวดที่เข่าของเธอและยืนอย่างมั่นคง

เธอทำได้เพียงรอจนกว่าพวกเขาจะเล่นพูลเสร็จและให้หยู ข่ายฮ่าวเซ็นเอกสาร

ตอนที่หลิง อี้หรานก้มหน้า เธอไม่ทันได้สังเกตว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองเธอจากหางตา

กู้ ลี่เฉินรู้ว่าเขาไม่ควรสนใจหลิง อี้หราน เพราะพวกเขาได้คุยกันเรียบร้อยแล้วบนภูเขาในวันนั้น

เธอไม่ใช่คนที่เขาตามหา และทุกสิ่งในอดีตเป็นเพียงภาพลวงตา คนที่เขาตามหามาตลอดคือ ลี่ฟาง และคนที่เขาต้องการที่จะตอบแทนด้วยก็คือลี่ฟางเช่นกัน

นอกจากนี้ คนในหัวใจของหลิง อี้หรานก็คือจิ่นหลี

‘แต่ทำไม... เธอถึงมาที่นี่เพื่อให้คนอย่างหยู ข่าวฮ่าวรังแก? เธอยืนรอเขามานานเพียงเพื่อให้ได้ลายเซ็นของหยู ข่ายฮ่าวอย่างนั้นเหรอ?’