บทที่ 864

“คุณเป็นคนดี คุณจะดึงดูดผู้หญิงดี ๆ ได้มากมาย” หลิง อี้หรานผู้ซึ่งมีบาดแผลในเรื่องความรักและความสัมพันธ์พูดขึ้น

กวอ ซิ่นหลี่จอดรถไว้ที่ย่านที่อาหยันน้อยอาศัยอยู่ จากนั้นเขาก็เกาศีรษะอย่างเขินอายและพูดว่า “บางทีการตกหลุมรักก็เป็นแบบนี้แหละ ผมแค่อยากลองดูสักครั้ง”

หลิง อี้หรานไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ‘ลองดูสักครั้ง ฉันก็เคยคิดแบบเดียวกันกับตอนคบอี้ จิ่นหลีหรือเปล่านะ?’ แต่ตอนนั้นอี้ จิ่นหลีอยากจะให้เธออยู่เคียงข้างและสารภาพกับเธอ เธอก็เลยลองดูกับความสัมพันธ์นั้น

น่าเสียดายที่เธอไม่สามารถเอาชนะความสัมพันธ์นั้นได้

หลังจากส่งอาหยันน้อยกลับบ้าน กวอ ซิ่นหลี่ก็มาส่งหลิง อี้หรานไปที่ทางเข้าบ้านเช่าของเธอ

“อี้หราน คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกกดดัน บางที... ถ้าผ่านไปสองสามปีแล้วคุณยังไม่ชอบผม ผมก็อาจจะยอมแพ้” เขาพูด

หลิง อี้หรานสัมผัสได้ถึงความใจดีของกวอ ซิ่นหลี่ที่เขาพูดแบบนี้เพราะเขาไม่อยากให้ความรู้สึกที่มีต่อเธอทำให้เธอต้องลำบากใจ

หลังจากบอกลากวอ ซิ่นหลี่แล้ว หลิง อี้หรานก็กลับไปที่บ้านเช่าของเธอและทันทีที่เธอเปิดประตู เธอก็เป็นใครบางคนนั่งอยู่ในห้องของเธอ

อี้ จิ่นหลี!

เป็นครั้งที่สองที่เขาปรากฏตัวอย่างเปิดเผยในบ้านเช่าของเธอ!

มัน... ราวกับว่าเขากำลังเดินเข้ามาในดินแดนที่ไร้ผู้คน!

“เธอกลับมาแล้ว” อี้ จิ่นหลีเงยหน้าขึ้นมอง เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย และดวงตาที่งดงามคู่นั้นก็จ้องมองมาที่เธอ

ดวงตาของเขาเปล่งประกายราวกับพื้นผิวของทะเลสาบในฤดูใบไม้ผลิ หากใครบางคนชำเลืองมองเพียงครั้งเดียวก็อาจจะถูกล่อลวงไม่รู้จบ

หลิง อี้หรานตัวแข็งทื่อและจ้องมองชายผู้สง่างามที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ในบ้านของเธอ