บทที่ 871

เธอรู้สึกว่าถ้าเธอไม่ตอบคำถามเขา เขาก็คงจะกักตัวเธอไว้ที่นี่อีกนาน

“เราเลิกกันแล้ว และฉันก็ไม่ได้รักเขาแล้ว คุณจะปล่อยฉันไปได้หรือยังคะ?” เธอพูด

“แล้วคุณรักใคร?” เขาถาม

เธอไม่อยากรักใคร เธอแค่อยากอยู่คนเดียว

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วพูดว่า “คุณกู้ ฉันรักใครมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ ตอนที่เราอยู่บนเนินเขา คุณบอกว่าเราจะเป็นแค่คนแปลกหน้ากันตั้งแต่นั้นมาไม่ใช่เหรอ?”

เขาแข็งทื่อ ‘คนแปลกหน้า... แค่ปฏิบัติกับเธอให้เหมือนคนแปลกหน้า’ แต่ทำไมมันกลับดูยากเย็น

ตอนที่เขาเห็นเธอยืนอยู่ที่โต๊ะพูลในคืนนั้น เขากลับไม่สามารถหยุดมองเธอได้

การปรากฏตัวของเธอรบกวนสมาธิของเขาได้อย่างง่ายดาย

เขากลับรู้สึกดีใจในทันทีที่เขาได้ยินว่าเธอเลิกกับอี้ จิ่นหลี

‘ทำไมฉันถึงมีความสุข?’

‘ฉันดีใจที่ฉันได้รับโอกาสใช่ไหม? ไร้สาระน่า! มีผู้หญิงมากมายในเมืองเฉินที่อยากจะปีนป่ายขึ้นมาบนเตียงของฉัน ผู้หญิงหลายคนพยายามที่จะเอาอกเอาใจฉันและเอาหน้าฉัน แต่ทำไมฉันต้องหลงรักผู้หญิงที่ไม่มีฉันอยู่ในใจด้วย?’

‘เธอสวย แต่ในวงการบันเทิง มีผู้หญิงที่สวยกว่าเธอตั้งเยอะ’

‘แต่... ฉันกลับโหยหาเธอ!’

ราวกับว่าเขาจะรู้สึกพอใจ หากเขาได้มองเธอนานขึ้นอีกสักนาที

เมื่อไหร่กันที่เขากลายเป็นคนต้อยต่ำเช่นนี้?

“ลี่เฉิน อี้หราน พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่?” หวา ลี่ฟางรีบเข้ามาขัดจังหวะด้วยความอิจฉาริษยา เธอแสร้งทำเป็นคนใจดี “ลี่เฉินคะ อี้หรานพูดอะไรให้คุณขุ่นเคืองเหรอ? อย่าคิดมากไปเลยนะคะ ยกโทษให้อี้หรานเถอะนะคะ ถือว่าเห็นแก่ฉัน”