บทที่ 876

เขาหรี่ตาลง “ทำไม?”

เพราะนั่นเป็นเกียรติเดียวที่เธอเหลืออยู่! แม้ว่าศักดิ์ศรีของเธอจะถูกเหยียบย่ำเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและกลายเป็นเพียงชิ้นส่วนที่ถูกปะติดปะต่อขึ้น แต่... เธอก็ไม่ต้องการถูกเหยียบย่ำอีก

“เพราะคุณไม่ใช่ครอบครัวที่ฉันต้องการ คุณจะเป็นเจ้าหนี้ คนแปลกหน้า หรือเจ้านายของฉันได้ แต่คุณไม่มีวันที่จะมาเป็นครอบครัวของฉันได้อีก!”

คำว่า ‘ครอบครัว’ นั้นสำคัญมากสำหรับเธอ เพราะมันเป็นสิ่งที่เธอปรารถนามาตลอดชีวิต!

ดังนั้น เธอจะไม่มีวันปล่อยให้เขาเหยียบย่ำคำคำนั้น!

เขาจ้องมองเธอด้วยดวงตาเขม่น ราวกับใบมีดเย็นเฉียบที่พร้อมจะตัดเธอให้ขาดเป็นชิ้นอย่างเลือดเย็น

เธอไม่ได้หลบสายตาของเขา แต่กลับจ้องมองเขากลับอย่างสงบ ราวกับว่าเธอกำลังต่อกรเขาอย่างเงียบ ๆ ว่าเขาจะไม่มีวันได้เป็นครอบครัวของเธอ

ทันใดนั้น เขาก็หัวเราะออกมาด้วยความโกรธ รอยยิ้มแสนสวยปรากฏขึ้นที่มุมริมฝีปากบาง “ทำไมเราไม่ลองเดิมพันดูล่ะ? ฉันพนันได้เลยว่าวันหนึ่งเธอจะมาขอร้องให้ฉันกลับไปเป็นครอบครัวของเธอและขอให้ฉันเรียกเธอว่า ‘พี่สาว’ อีกครั้ง”

ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน เขาพูดอย่างมั่นใจราวกับว่าจะมีวันนั้นจริง ๆ !

“มันจะไม่มีวันเกิดขึ้น” นี่คือคำตอบที่เธอให้มอบให้แก่เขา

…

หลังจากอี้ จิ่นหลีออกมาจากบ้านเช่า เกา ฉงหมิงที่รออยู่ใกล้ ๆ ก็เห็นเจ้านายของเขาทันที เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและถามว่า “นายน้อยอี้ เรากลับไปที่คฤหาสน์อี้กันเลยไหมครับ?”

“อืม นายรู้อะไรมาจากสองคนนั้นบ้าง?” อี้ จิ่นหลีตอบอย่างแผ่วเบา