บทที่ 900

“คนอย่างคุณคงไม่รู้สึกแบบนั้น แต่ฉันรู้สึก เราต่างก็เป็นมนุษย์ แต่บางคนก็เหนือกว่าคนอื่นและสามารถควบคุมพวกเขาได้อย่างง่ายดาย บางคนเป็นคนธรรมดา พวกเขาเป็นคนที่ด้อยกว่า พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะควบคุมชะตากรรมของพวกเขาได้และจะถูกคนอื่นหลอกอีก”

‘ถ้า... ฉันไม่ใช่ลูกสาวที่มาจากครอบครัวธรรมดา แต่เป็นลูกสาวของคนรวยและมีอำนาจ ฉันคงไม่ถูกตำหนิจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งนั้นด้วยซ้ำ’

‘คนที่ใส่ร้ายฉันคงไม่กล้าปล่อยให้ฉันต้องรับผิด’

ทุกวันในคุก เธอต้องใช้ชีวิตเหมือนร่างกายที่ไร้วิญญาณ แต่ละวันในคุกมันช่างผ่านไปอย่างยากลำบาก ชีวิตของเธอขึ้นอยู่กับการกำหนดความเป็นความตายจากผู้อื่น ในขณะที่คนอื่นสามารถตัดสินใจได้อย่างอิสระว่าเธอจะถูกเฆี่ยนในวันนั้นหรือไม่

ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับคำสั่งจากหัวหน้าของพวกเขา

ดวงตาสีเข้มมองดูผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขา

“เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้น?” เขากระซิบ รอยยิ้มเหยเกผุดขึ้นที่ริมฝีปากบาง

‘เธอรู้บ้างไหมว่าที่ฉันเลิกกับเธอและที่ฉันอยากจะหยุดรักเธอเป็นเพราะฉันไม่ต้องการให้เธอควบคุมชีวิตและความตายของฉัน?’

‘เพราะฉันรักเธอมากเกินไป มากจนปล่อยให้เธอควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างได้’

หลิง อี้หรานมองเขาด้วยแววตาสงสัยหลังจากได้ยินเขาพูดแบบนั้น ‘ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจว่ามันรู้สึกยังไงสินะ’

‘แต่ว่า... เขาเป็นนายน้อยผู้ยิ่งใหญ่และมีอำนาจในเมืองเฉิน ใครจะสามารถควบคุมชีวิตและความตายของเขาได้?’

“คุณต้องล้อเล่นแน่ ๆ คุณอี้” เธอพูดเบา ๆ

“ฉันบอกให้เรียกฉันว่าจิน” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “เมื่อคืนเธอก็เรียกฉันว่าจิน”

ดวงตาของหลิง อี้หรานเบิกกว้างขณะที่เธอมองเขาด้วยความไม่เชื่อ ทั้งหมดที่เธอทำได้คืออุทานออกมาว่า ‘เป็นไปไม่ได้!’