บทที่ 917

โจว เชียนหยุนจำได้ว่าหลิง อี้หรานเคยเล่าให้เธอฟังว่าเธอพบอี้ จิ่นหลีได้อย่างไร ดังนั้นเธอจึงรู้เรื่องนี้มาบ้าง

ย้อนกลับไปในตอนนั้น เธอคร่ำครวญว่าโชคชะตานำพาคนสองคนที่ไม่เกี่ยวข้องกันมาอยู่ด้วยกันได้อย่างปาฏิหาริย์

แต่ว่าตอนนี้เธอกลับเริ่มสงสัยว่าชะตากรรมดังกล่าวอาจเป็นความหายนะหรือไม่

“เธอไม่จำเป็นต้องทนทรมานเพื่อฉันแบบนี้!” โจว เชียนหยุนพูดด้วยความรู้สึกผิด

“มันไม่ใช่เกี่ยวกับพี่ พี่โจว พี่ไม่ต้องรู้สึกผิด อี้ จิ่นหลีพยายามทำให้ฉันกลายเป็นพี่สาวของเขาอีกครั้ง ต่อให้ไม่ใช่เพราะพี่ แต่ก็คงเป็นเพราะเรื่องอื่นอยู่ดี” หลิง อี้หรานพูด

ตราบใดที่อี้ จิ่นหลีตัดสินใจจะทำอะไรบางอย่างแล้ว เขามักจะทำมันให้สำเร็จ

ต่อให้เธอปฏิเสธเขาได้ครั้งหรือสองครั้ง แต่เธอจะหนีจากเขาไปได้สักกี่หน? บางทีการปฏิเสธของเธออาจเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเกมเขา ซึ่งทำให้เขารู้สึกท้าทายมากยิ่งขึ้น

“แต่ว่า...” โจว เชียนหยุนอยากจะพูดอะไรมากกว่านี้

“พี่โจว อย่างน้อยพี่กับอาหยันน้อยก็สามารถอยู่ในเมืองเฉินได้ต่อไปโดยไม่ต้องกังวลอะไร ฉันเป็นอดีตนักโทษที่ได้รับการล้างมลทินให้ชื่อของตัวเองแล้วก็จริง แต่ฉันเป็นเพียงผู้ช่วยทนายตัวเล็ก ๆ ตอนนี้ฉันมีอี้ จิ่นหลีคอยคุ้มครองแล้ว ก็ถือว่าเป็นข้อตกลงที่ดีทีเดียว” หลิง อี้หรานพูดเหมือนไม่ใส่ใจนัก แต่โจว เชียนหยุนรู้ดีว่าอี้หรานเพียงแค่พูดให้เธอรู้สึกดีขึ้น

‘เป็นข้อตกลงที่ดีจริง ๆ หรือ? เขาเป็นผู้ชายที่เธออยากจะลืม และตอนนี้เธอกลับต้องมาผูกมัดกับเขา’

“เอาล่ะ อย่าพูดถึงฉันเลย แล้วพี่ล่ะ? เมื่อวานนี้เย่ เหวินหมิงทำอะไรพี่หรือเปล่า?” หลิง อี้หรานพูดอย่างกังวล

โจว เชียนหยุนยิ้มเหยเก “เขาอยากให้อาหยันรับรู้เกี่ยวกับสายเลือดของเขาและกลับไปหาตระกูลเย่ แต่ฉันปฏิเสธ”