บทที่ 936

“ถ้าฉันอยากเจอคุณ ฉันก็ไม่สนใจเวลาหรอก ทิงซิน ฉันรู้สึกว่าฉันโชคดีที่เรามีกันและกัน” เธอพูด น้ำเสียงของเธอฟังดูอ่อนหวาน

เธอโชคดีมากเมื่อเปรียบเทียบกับอี้หราน ดังนั้นเธอจึงรู้สึกเสียใจกับอี้หรานเป็นอย่างมาก

“ทำไมจู่ ๆ ถึงพูดแบบนั้นล่ะ?” ไป๋ ทิงซินมองไปที่คนตรงหน้า เขาดีใจที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้จากเธอ แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ เธอถึงพูดแบบนี้ ราวกับว่าเธอไปเจอเรื่องอะไรมา

“วันนี้ฉันไปหาอี้หรานมา เธอบอกว่าเธอกับอี้ จิ่นหลีกลับมาเป็นพี่น้องกันอีกครั้งเพราะเหตุผลบางอย่าง ฉันรู้ว่าอี้หรานอยากจะเอาชนะอี้ จิ่นหลี แต่สถานการณ์กลับทำให้ทุกอย่างแย่ลง” ชิน เหลียนอีพูด

ชิน เหลียนอีพูดต่ออย่างโกรธเคือง “ฉันไม่รู้ว่าอี้ จิ่นหลีกำลังคิดอะไรอยู่ ดูเหมือนว่าเขายังสนใจอี้หรานมาก แต่เขาเป็นคนที่อยากเลิกกับอี้หรานเอง คนเราต่างพูดกับว่าผู้หญิงเป็นเพศที่คาดเดาได้ยาก แต่ฉันคิดว่าเขาต่างหากที่เป็นคนคาดเดาได้ยาก”

“อี้ จิ่นหลียังรักหลิง อี้หรานอยู่” ไป๋ ทิงซินโพล่งขึ้นมา

“อะไรนะ?” ชิน เหลียนอีตกตะลึง “เขายังรักเธออยู่เหรอ?”

“ใช่” เขาเห็นสายตาที่อี้ จิ่นหลีมองดูหลิง อี้หรานหลังจากเลิกกัน ในฐานะผู้ชาย เขาสามารถสัมผัสได้ว่าความรู้สึกของอี้ จิ่นหลีที่มีต่อหลิง อี้หรานยังไม่จบลง และกลับกลายเป็น... ความบ้าคลั่งแทน

“แล้วทำไมเขาถึงอยากเลิกกับเธอล่ะ? เขาบอกว่าเขาเหนื่อยและอยากเลิกรักเธอ!” ชิน เหลียนอีถามด้วยความสงสัย

“คุณคงต้องไปถามเขาเอง” ไป๋ ทิงซินลูบหน้าผากของชิน เหลียนอี “พอแล้ว อย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นนักเลย”

“คนอื่นเหรอ? เรื่องของอี้หรานต่างหาก!” ชิน เหลียนอีขมวดคิ้วอย่างไม่เห็นด้วย ‘อี้หรานต่างจากคนอื่น เราเป็นเพื่อนซี้ที่พูดคุยกันได้ทุกเรื่อง!’

“โอเค โอเค!” ไป๋ ทิงซินตอบ เขารู้ว่าหลิง อี้หรานมีความสำคัญต่อผู้หญิงคนนี้อย่างไร และเขาก็มักจะอิจฉาเธอเพราะเรื่องนี้

เขาคิดว่าถ้าวันหนึ่งเขากับหลิง อี้หรานตกลงไปในบ่อน้ำพร้อม ๆ กัน บางทีผู้หญิงคนนี้อาจเลือกที่จะช่วยหลิง อี้หรานก่อน