บทที่ 938

การพิจารณาคดีจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า หลิง อี้หรานรู้สึกว่าตัวเองไร้อำนาจเมื่อนึกถึงเรื่องนี้

ทันทีที่เธอดึงสติตัวเองกลับมา เธอก็พบว่ารถยนต์แล่นมาจอดอยู่ข้างหน้าร้านเสริมความงามที่อี้ จิ่นหลีเคยพาเธอมาทำผมก่อนหน้านี้

หลิง อี้หรานตกใจและถามคนขับว่า “เรามาที่นี่กันทำไมคะ?”

คนขับตอบอย่างเรียบง่ายว่า “คุณอี้รออยู่ข้างในครับ”

หลิง อี้หรานไม่พูดอะไรและลงจากรถ

ทันทีที่เธอเข้าไปในร้าน ผู้จัดการร้านก็ทักทายเธอและพูดอย่างกระตือรือร้นว่า “คุณหลิงใช่ไหมคะ? โปรดตามฉันมาข้างในนะคะ”

หลิง อี้หรานเดินตามผู้จัดการร้านไปบนชั้นสอง อี้ จิ่นหลีนั่งอยู่บนโซฟาพร้อมชุดสีม่วงอ่อนที่แขวนอยู่บนไม้แขวนข้าง ๆ เขา

ชุดราตรีที่ถูกประดับไปด้วยคริสตัลสีม่วงเข้มและสีขาวอย่างงดงาม ดูสง่างามและคลาสสิก

“คืนนี้ไปงานเลี้ยงกับฉันนะ ลองสวมชุดดู” อี้ จิ่นหลีพูด

“งานเลี้ยง?” หลิง อี้หรานตกตะลึง

“ก็แค่งานเลี้ยงธรรมดา ๆ ไม่ต้องกังวลมากนัก” อี้ จิ่นหลีพูด

หลิง อี้หรานเคยไปร่วมงานเลี้ยงกับเขามาก่อน แต่มันก็ไม่ใช่ประสบการณ์ที่ดีนัก

เธอสงสัยว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในงานเลี้ยงวันนี้หรือไม่

หลิง อี้หรานเข้าไปในห้องลองเสื้อผ้าแล้วเปลี่ยนชุด

เธอยอมรับว่าอี้ จิ่นหลีมีสายตาที่เฉียบแหลมในการเลือกชุดให้เธอ รอยแผลเป็นบนร่างกายของเธอถูกชุดนี้ปกปิดและซ่อนไว้ทั้งหมด

สิ่งเดียวที่โผล่มาให้เห็นคือมือทั้งสองของเธอ