บทที่ 953

ในทางกลับกัน หลิง อี้หรานมองดูหยู ข่ายฮ่าวด้วยท่าทางมึนงง วันนี้เขาดูแตกต่างจากเมื่อวันก่อนที่เธอเคยเจอในคืนนั้น

“คุณหลิง รับไปเถอะครับ วันนั้นผมทำผิดต่อคุณ ผมไม่ควรเพิกเฉยคุณและปล่อยให้คุณยืนอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน ผมตั้งใจจะมาขอโทษต่อหน้าคุณมานานแล้ว แต่... ผมแค่ไม่รู้ว่าผมจะต้องแสดงความจริงใจต่อหน้าคุณอย่างไร ผมจึงซื้อของพวกนี้มาเพื่อให้คุณเพื่อเป็นการไถ่โทษ ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำอย่างไรถ้าคุณไม่ยอมรับมันไป”

น้ำเสียงของหยู ข่ายฮ่าวฟังดูอ่อนน้อมถ่อมตนกว่าแต่ก่อน

แม้ว่าหลิง อี้หรานจะไม่เห็นของที่อยู่ในกล่อง แต่เธอก็คาดเดาได้ว่ามันไม่ใช่ของราคาถูก “คุณไม่จำเป็นต้องให้อะไรฉันเลยค่ะ นอกจากนี้ คุณก็ส่งดอกกุหลาบสีเหลืองมาแสดงความขอโทษแล้วไม่ใช่เหรอคะ?” หลิง อี้หรานพูด

เธอไม่เข้าใจว่าทำไมหยู ข่ายฮ่าวจึงส่งดอกกุหลาบสีเหลืองมาให้เธออีกรอบ และถึงกับมาขอโทษด้วยตัวเองหลังจากเรื่องราวผ่านไปแล้วหลายวัน

“ก็... ผมแค่ต้องการแสดงความจริงใจของผมให้คุณเห็น ถือว่าของขวัญชิ้นนี้เป็นคำขอโทษจากผมนะครับ” หยู ข่ายฮ่าวพยายามผลักกล่องดังกล่าวให้หลิง อี้หราน เขาจะรู้สึกสบายใจได้ก็ต่อเมื่อเธอรับมันไป!

ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะต้องนั่งอยู่บนรถเข็นไปตลอดชีวิต!

หลิง อี้หรานถึงกับพูดไม่ออก เธอรู้สึกว่าหยู ข่ายฮ่ายกำลังกลัวอะไรบางอย่าง แม้แต่มือของเขาที่กำลังส่งมอบของขวัญให้แก่เธอก็ยังดูสั่นเล็กน้อย

“ไม่ ไม่เป็นไรค่ะ!” เธอปฏิเสธ

หยู ข่ายฮ่าวแทบจะน้ำตาตกใน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกผู้หญิงปฏิเสธจะรับของขวัญจากเขา

“คุณหลิง รับไปเถอะครับ ถ้าไม่อย่างนั้น ผม... ผมจะคุกเข่าลง” หยู ข่ายฮ่าวพูดขึ้น

“คุณหยู คุณต้องล้อเล่นฉันอยู่แน่ ๆ” หลิง อี้หรานพูด

‘ล้อเล่น... ฉันไม่ได้ล้อเล่น!’ หยู ข่ายฮ่าวรู้สึกราวกับว่าเขากำลังถูกเธอตบเข้าที่ใบหน้าด้วยคำพูดของเธอ จนเขาแทบจะอาเจียนเป็นเลือด ‘ทุกวันนี้มันไม่ง่ายเลยที่จะขอโทษใครสักคน’