บทที่ 977

‘แต่ว่า จะเป็นไปได้ยังไง?’

ผู้ชายคนนี้คือ… อี้ จิ่นหลีอย่างนั้นหรือ?

‘นายน้อยอี้ที่เป็นคนปกครองเมืองเฉินและข่มขู่ใครหลายคน เป็น ‘น้องชาย’ ที่อี้หรานเอ่ยถึงเหรอ?’

‘แต่ว่า... ... ฉันจำได้ว่านิตยสารฉบับหนึ่งเคยระบุไว้ว่าอี้ จิ่นหลีเป็นลูกคนเดียวของตระกูลอี้ และเขาไม่มีพี่น้อง’

‘ยิ่งไปกว่านั้น สายตาที่อี้ จิ่นหลีมองอี้หรานและคำพูดของเขาที่พูดกับกู้ ลี่เฉินในตอนนี้ดูไม่เหมือนน้องชายพูดคุยกับพี่สาวเลยสักนิด แต่... ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่รักอี้หรานอย่างมาก!’

‘อี้ จิ่นหลีกับกู้ ลี่เฉิน ผู้ชายสองคนที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในเมืองเฉินกำลังทะเลาะกันเพราะ... อี้หรานอย่างนั้นเหรอ?’

กวอ ซิ่นหลี่รู้สึกราวกับว่าสมองของเขากำลังจะระเบิดเมื่อคิดถึงเรื่องนี้

หวา ลี่ฟางเดินเข้ามาหากู้ ลี่เฉิน เธอกัดริมฝีปากและถามคำถามอย่างน่าสมเพชว่า “ลี่เฉิน … คุณตกหลุมรักอี้หรานจริง ๆ เหรอ?”

“ใช่” กู้ ลี่เฉินตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เขารู้ว่าหวา ลี่ฟางมีความรู้สึกต่อเขา แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับเธอ

เขาสามารถปฏิบัติต่อเธอในฐานะผู้ช่วยชีวิตของเขา แต่ไม่ใช่ในฐานะคนรัก เธอดูไม่คุ้นเคยกับเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาเจอเธอ

“อี้หรานกำลังพัวพันอยู่กับอี้ จิ่นหลี ถึงพวกเขาจะเลิกกันแล้ว แต่พวกเขาก็ยังอยู่ด้วยกัน ถ้าคุณและ...”

“ลี่ฟาง!” กู้ ลี่เฉินตะคอกขัดจังหวะเธอ ดวงตาฟีนิกซ์จ้องมองเธออย่างเย็นชาพลางพูดขึ้นว่า “มันไม่ใช่เรื่องของคุณ!”