บทที่ 979

‘ให้ความอบอุ่นกับมือของเขา...’ หลิง อี้หรานรู้สึกเศร้าในทันที ‘ตอนนั้นมันดีมาก มันดีมากเมื่อฉันคิดว่าฉันจะได้มีครอบครัวจริง ๆ เสียที’

แต่ว่ายิ่งดีมากเท่าไร กลับยิ่งดูโหดร้ายมากขึ้นเท่านั้น

เขาเอนตัวเข้าไปใกล้เธอ เขามีใบหน้าที่สามารถทำให้ผู้หญิงเหลียวหลังกลับมามองได้อย่างง่ายดาย “หรือเป็นเพราะกู้ ลี่เฉิน? ตั้งแต่เขาสารภาพรักกับเธอ เธอก็อดทนกับสัมผัสของฉันไม่ได้เลยเหรอ?”

ลมหายใจอุ่นของเขารดโรยรินบนใบหน้าของเธอ ดวงตาสีพีชแสนสวยคู่นั้นกลับดูเย็นชาขึ้น

“มันไม่เกี่ยวอะไรกับกู้ ลี่เฉิน” หลิง อี้หรานพูด

“จริงเหรอ?” ดวงตาของเขาเป็นประกายเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้น เธอก็ไม่ได้รักกู้ ลี่เฉินใช่ไหม?”

“ฉันจะรักเขาหรือไม่มันก็ไม่สำคัญอะไร นอกจากนี้ เราไม่ใช่คู่รักกัน เราเป็นแค่พี่น้อง ถ้าฉันตกหลุมรักเขาแล้วมันจะเป็นยังไงล่ะ?” เธอไม่สามารถยับยั้งตัวเองได้ และโพล่งประโยคเหล่านี้ออกมา

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที และบรรยากาศในรถก็ตึงเครียดขึ้น

หลิง อี้หรานรู้สึกหายใจไม่ออก ใบหน้าของอี้ จิ่นหลีค่อย ๆ เขยิบเข้ามาใกล้แก้มของเธอและสัมผัสมันเบา ๆ

น้ำเสียงของเขาแผ่วเบา ราวกับขนนกที่คอเคลียกับใบหูของเธอ “เธอจะตกหลุมรักกู้ ลี่เฉินหรือเปล่า?”

เธอตัวแข็งทื่อและสัมผัสได้ถึงขนบนตัวที่ตั้งขึ้น ขณะที่ความเยือกเย็นไหลผ่านกระดูกสันหลังของเธอ

เธอรู้ว่าเขากำลังโมโห... ไม่สิ มันรุนแรงกว่าโมโห เขาโกรธต่างหาก! เขากำลังโกรธมาก

แม้ว่าเสียงและท่าทางของเขาจะอ่อนโยน แต่เขากลับกำลังโกรธจัด

‘ถ้าฉันบอกว่าฉันตกหลุมรักกู้ ลี่เฉิน บางทีผลที่ตามมา... คงจะมากเกินกว่าที่ฉันจะทนได้!’

“หืม? ทำไมเธอไม่ตอบล่ะ? เธอจะตกหลุมรักกู้ ลี่เฉินไหม?” เขาถามอีกครั้ง วันนี้เขาต้องการคำตอบจากเธอให้ได้