บทที่ 981

แม้ว่าเธอจะมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพกฎหมาย แต่เธอก็อาจจะถูกๆล่ออกได้หากเธอตะเกียกตะกายจะเป็นทนายความอีกครั้งโดยไม่หาประสบการณ์ก่อน

ทนายกู้พูดว่า “โล่งอกไปทีที่คุณไม่ใช่คนคิดมาก ผมจะเริ่มให้คุณจัดการกับคดีเล็ก ๆ คุณจะได้กอบกู้ชื่อเสียงห้ตัวเองก่อน และมันจะเป็นประโยชน์แก่คุณในอนาคต”

“ขอบคุณค่ะ” หลิง อี้หรานพูด

หลังจากหลิง อี้หรานออกมาจากห้องทำงานของทนายกู้ พนักงานต้อนรับก็ได้บอกกับเธอว่าคุณกวอกำลังรอเธออยู่

หลิง อี้หรานเดินไปที่ห้องรับแขกและพบว่ากวอ ซิ่นหลี่รอเธออยู่ที่นั่น

ทันทีที่กวอ ซิ่นหลี่เห็นใบหน้าของหลิง อี้หราน ใบหน้าของเขาแดงก่ำราวกับว่าเขาต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับลืมไปเสียสนิทว่าเขาต้องการจะพูดอะไร

“เกิดอะไรขึ้นคะ? คุณพูดกับฉันได้ทุกอย่างที่คุณต้องการเลยนะ” หลิง อี้หรานพูด

“ผม... ผมมาที่นี่ในวันนี้เพราะได้ยินมาว่าเราเริ่มมีหวังกับคดีของอาหลีแล้ว ดูเหมือนว่าซูซีจะถูกเพิ่มเป็นจำเลย! ผมได้ยินจากพ่อแม่ของอาหลีว่าทนายกู้โทรมาบอกพวกเขาว่าคุณหาเบาะแสได้แล้ว ผมเลยอยากจะมาขอบคุณคุณ!” กวอ ซิ่นหลี่รีบพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ที่ฉันหาหลักฐานชิ้นสำคัญได้ก็เพราะว่าคุณบอกฉันว่าวันนั้นซูซีสวมแหวนทับทิม ฉันก็เลยปะติปะต่อเรื่องราวได้ ดังนั้นฉันจึงอยากขอบคุณคุณเช่นกันค่ะ” หลิง อี้หรานพูดด้วยรอยยิ้ม

รอยยิ้มของกวอ ซิ่นหลี่ดูใสซื่อและเปิดเผย เขาแสดงท่าทีลังเลใจก่อนจะพูดอีกครั้งว่า “อีกอย่าง นายน้อยอี้ที่มาที่สถานีตำรวจเมื่อวานนี้… เป็นน้องชายที่คุณเคยบอกผมเมื่อก่อนหรือเปล่า?”

หลิง อี้หรานตัวแข็งทื่อ แต่เธอไม่ต้องการโกหกกวอ ซิ่นหลี่อีกต่อไป “ใช่ค่ะ”

“เขาคงเป็นอี้ จิ่นหลีใช่ไหม? ผมได้ยินนายน้อยกู้เรียกเขาว่าจิ่นหลีเมื่อวานนี้” กวอ ซิ่นหลี่พูดขยายความข้องใจของตนเอง