1. โรคร้าย

"กาย! กาย! ตื่นสิ"

เสียงเล็กปนอาการตื่นตระหนกของหญิงสาวร้องเรียกชื่อเด็กผู้ชายอายุราว 10 ปีที่นอนนิ่งอยู่ในอ้อมแขนเธอ ดังไปทั่วห้องเช่าขนาดเล็ก ทำเอาผู้เช่าที่อยู่ห้องติดกันพากันเปิดประตูออกมาสังเกตการณ์

"หนูแก้มใส น้องเป็นอะไรเหรอ?" ป้าวัยกลางคนที่อยู่ห้องเช่าติดกับหญิงสาวเปิดประตูเข้ามาถามไถ่อย่างเป็นห่วง เธอรู้สึกสงสารสองพี่น้องคู่นี้มากที่ต้องใช้ชีวิตกันอย่างลำพัง

หลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อสามปีที่ก่อน แก้มใสต้องกลายเป็นหัวหน้าครอบครัว ทำงานพิเศษหลังจากที่ว่างจากการเรียนเพื่อมาจุนเจือครอบครัวดูแลน้องชายคนเดียวของเธอ ในขณะที่ตอนนั้นหญิงสาวอายุเพียง 19 ปีเท่านั้น

"หนูไม่รู้ค่ะ ฮือ ๆ " แก้มใสสะอื้นไห้เขย่าตัวน้องชายที่นอนนิ่งอยู่ในอ้อมกอด หญิงสาวตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

"ป้าว่าเรียกรถพยาบาลก่อนดีกว่านะ"

"ค่ะ" แก้มใสรีบเช็ดน้ำตา มือเล็กเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์เครื่องเก่าของเธอขึ้นมากดเบอร์ฉุกเฉิน จากนั้นจึงแจ้งอาการน้องชายและที่อยู่ ผ่านไปไม่นานรถพยาบาลก็มาถึงที่พักของเธอ

ณ โรงพยาบาล

"ผลการตรวจออกมาแล้วนะครับ คนไข้เป็นโรคหัวใจ แต่ที่โรงพยาบาลนี้ไม่เชี่ยวชาญโรคนี้ ผมจะทำใบส่งตัวไปให้อีกโรงพยาบาลที่เขาเชี่ยวชาญโรคนี้เป็นการเฉพาะนะครับ"หมอวัยห้าสิบปลาย ๆ ยื่นผลการตรวจให้กับแก้มใสที่นั่งนิ่งไม่ไหวติง น้ำตาสีใสเอ่อคลอเบ้าตาทั้งสองข้าง น้องชายเธอเป็นโรคร้าย ลำพังแต่หาเงินเลี้ยงชีพเธอก็แทบจะไม่มีเวลาพักผ่อนแล้ว

"ละ...แล้วน้องหนูเป็นถึงขั้นไหนแล้วคะ?" แก้มใสถามคุณหมอขณะที่ใช้หลังมือเล็กเช็ดน้ำตาลวก ๆ อย่างไม่ใส่ใจความสวยของตัวเอง