ณีเวีย | วันสบาย ๆ ที่ไม่สบาย

ฉันตื่นมาก็ได้รับข่าวดีแต่เช้า อาจารย์ส่งเมล์แจ้ง ว่าหัวข้อโปรเจคฉัน

ผ่านแล้ว! ต่อไปฉันไม่ต้องเข้าเรียนทุกคาบ แค่ไปนำเสนอความคืบหน้าบ้างก็พอ

สบายไปอีก วันนี้เลยเป็นวันฟรี

ฉันรีบทำข้าวต้มหมูสับไว้ให้คุณเซ็น ไม่นานเขาก็ถือสูทออกมาวางบนเก้าอี้ ก่อนก้มลงกินมัน ฉันเลยไปแยกผ้าขาว ผ้าสีเอาไปโยนใส่เครื่องซักผ้า

ตั้งเวลาไว้ ก่อนจะไปดูดฝุ่นในห้องฆ่าเวลา วันนี้ฉันหัวหมุนแต่เช้า อยากจะทำงานให้เสร็จ จะได้ปั่นโปรเจคสักที คุณเซ็นมองตามฉัน ที่วิ่งไปนู่นวิ่งไปนี่ไม่หยุด

“ขยันจัง เป็นอะไรวันนี้” ไม่ทำแล้วใครจะทำ ป้านวลก็ไม่อยู่แล้ว เหอะ

“ถ้าฉันไม่ทำแล้วใครทำ คุณบอกให้ป้านวลเลิกทำแล้วนิ” ฉันหอบแหก ๆ บ่นกับเขา

“ทำไมไม่บอกนพ ให้ป้านวลกลับมา ป้านวลเป็นแม่ของนพ เจอนพทุกวันทำไมไม่บอก” เออ แค่นี้เองจริง ๆ ทำไมไม่บอกฉันล่ะว่าให้ไปบอกพี่นพ

ฉันเหนื่อยฟรีมาหลายอาทิตย์แล้ว

“คุณไม่เคยบอก ว่าป้านวลเป็นแม่พี่นพนิคะ ฉันจะไปรู้ได้ไง! คิดว่าคุณติดต่อป้านวลได้แค่คนเดียว” ฉันฟึดฟัดอารมณ์เสียใส่เขา จนเขาหัวเราะเบา ๆ

“เป็นอะไร เมนส์ไม่มา?” พอเขาพูดจบ ฉันถึงกับหยุดหัวร้อนทันที

รีบคิดแล้วตั้งสติ รีบวิ่งไปดูปฏิทิน วิ่งไปดูผ้าอนามัยที่ลิ้นชัก มะ เมนส์ฉันมันไม่มาเป็นอาทิตย์แล้ว!

ฉันนั่งนิ่งอยู่บนเตียง คุณเซ็นเดินมาหอมฉันก่อนจะออกไปทำงาน

ฉันเลยรีบเสริชหาในเว็บ ยาคุมฉุกเฉิน ผลข้างเขียง ประจำเดือนมาช้า หาหมดทุกอย่าง บางคนก็บอกว่า ความเครียดก็ทำให้ประจำเดือนเลื่อนได้ ฉันกระวนกระวายบ้าอยู่คนเดียว จนอยู่ ๆ น้ำหวานก็โทรเข้ามา

โทรเข้า | น้ำหวาน

“อะไร”

(เป็นอะไรแก เสียงแข็ง ยังไม่หายโกรธฉันเหรอ)

ฉันถอนหายใจใส่น้ำหวานเฮือกใหญ่ อึดอัดอยากปรึกษาใครสักคน

“แก ถ้าเมนส์มาช้าอาทิตย์นึง มันเกิดจากอะไรได้บ้าง”

(แกเมนส์ไม่มาเหรอ หรือมาแต่มาช้า?)

“ไม่มา...”

(แกตรวจยัง?)

“ตรวจอะไร ฉันอาจจะเครียดและมาช้าก็ได้”

(ตรวจครรภ์) ‘จึก’ ให้ตายเถอะฉันไม่กล้า ฉันไม่อยากท้องตอนนี้ ไม่เอา!

“ไม่กล้า เรารออีกสักหน่อยก่อนดีมั้ยเผื่อผลมันอาจชัดเจนกว่า”

น้ำหวานเงียบไปสักพัก

(ก็ดีนะ แกก็อย่าคิดมากล่ะ บางทีเครียดไปเมนส์เลื่อนไปอีก )

“แล้วนี่แกโทรมามีอะไร”

(วันงานแก ได้ชุดยัง)

“ยังเลยไว้ฉันปรึกษาแม่คุณเซ็นก่อน วันลองชุดแกไปด้วยนะ

ฉันเลือกไม่ถูก”

(ได้ ๆ แค่นี้ล่ะ)

ฉันวางสายปุ๊บ ความคิดทุกอย่างก็พุ่งเต็มหัวฉัน อาจจะไม่ท้อง

ก็ได้ฉันแค่เครียดไปหน่อย เดี๋ยวมันก็มาเอง หรืออีกสักสามสี่อาทิตย์ไม่มาค่อยตรวจก็ได้ ผลเป็นยังไงก็ต้องยอมรับมัน

ฉันอาบน้ำอาบท่า นั่งปั่นโปรเจคที่ห้องรับแขกสบาย ๆ ทุกอย่างค่อนข้างลงตัว อะไรฉันไม่เข้าใจก็โทรไปปรึกษาคุณเซ็น ไม่เขาก็ขึ้นลิฟต์มาอธิบายฉันถึงห้อง

วันนี้ทั้งวันงานฉันก้าวหน้าไปยี่สิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ถ้าไม่ได้แฟนสุดที่รัก ป่านนี่ฉันคงมึนตึบตั้งแต่จุดประสงค์แรก!

พอคุณเซ็นออกจากออฟฟิศก็พาฉันมาดูห้องจัดงานในโรงแรมของเขา ห้องนี้เป็นห้องประชุมใหญ่ มีเวทียกสูงกำลังพอดี เขาให้ออแกไนซ์มาคุยกับฉันว่าอยากได้งานแบบไหน ฉันจึงเลือกงานสีขาว ดอกไม้ขาว เพราะแม่ฉันชอบ

ฉันจะได้รู้สึกว่าแม่อยู่ข้าง ๆ ฉันในวันนั้นด้วย เขาจัดการจ่ายเงินมัดจำให้ฝ่ายต่าง ๆ ตอนนั้น และก่อนถึงวันงานหนึ่งวัน ออแกไนซ์ต้องนำมาประกอบทุกอย่างให้ครบ วันนั้นเราค่อยมาตรวจงานอีกที กว่าจะปรับแก้อะไรอีก...

“ยินดีด้วยนะคะคุณเซ็น คุณณีเวีย สวยหล่อ ทายาทน้อย ๆ ต้องน่ารักมากแน่ ๆ” พี่หัวหน้าออแกไนซ์เข้ามาแสดงความยินดีกับฉันและคุณเซ็น

“ครับ ขอบคุณครับ ยังไงผมฝากด้วย” พี่หัวหน้าออแกไนซ์รีบรับปาก

ก่อนจะเรียกลูกน้องไปประชุม

ฉันและคุณเซ็นเดินเล่นอยู่สักพัก ก็ออกไปซื้อของกินของใช้กลับห้อง

วันนี้ฉันอยากทำกับข้าวกินที่ห้อง นั่งสบาย ๆ กันสองคน เบื่อรถติด

“วันนี้ทำอะไรกิน” เขานั่งอยู่ในครัว มองฉันสลับกับจอไอแพดไปด้วย

ฉันเตรียมของทำต้มยำกุ้งอยู่สักพัก ก็รู้หิวขึ้นมาก่อน

“คุณ... มาช่วยหน่อยค่ะ อยากให้เสร็จไว ๆ หิวแล้ว ทำอะไรอยู่”

ตาคมเหลือบมองฉันแว๊บนึง

“ดูหุ้นของลูกอยู่ กำลังทำกำไร” เขาซื้อหุ้นไว้ให้ลูกแล้วเหรอเนี่ย?

เพิ่งพูดกับฉันไม่กี่วันนี่เอง อะไรจะรีบขนาดนั้น?

“ใจร้อนจัง ซื้อไปเท่าไหร่คะ ลองดูก่อนใช่มั้ย”

เขาปิดไอแพดแล้วเดินมาช่วยฉันเตรียมของ

“ลองสักสองร้อยดูเศรษฐกิจไปสักพัก ถ้าข่าวโอเคค่อยเพิ่ม” ดีที่ไม่

ลงทุนมาก

“ดีจังแค่สองร้อยเอง ฉันซื้อไว้ให้ลูกสาวฉันบ้างดีกว่า” ฉันหันไปยิ้มหวานให้คนข้าง ๆ

“เอาสิสองร้อยล้านเอง!”

“บ้าเถอะ! คุณซื้อหุ้นทีละสองร้อยล้านเลยเหรอคะ” เขาทำหน้านิ่ง

ไม่ตกใจอะไร แอบขมวดคิ้วกับท่าทางตกใจของฉันด้วยซ้ำ

“ก็ปกติ เธอเคยซื้อหุ้นปกติเท่าไหร่ล่ะ ฉันซื้อไว้ทำกำไร และปันผล ราคานี้ไม่มากไปหรอก” ฉันจะไปรู้อะไรด้วยล่ะ! เคยแต่ซื้อหุ้นสหกรณ์โรงเรียนยี่สิบสามสิบบาท แถมครูยังบังคับให้ซื้ออีก

“ไม่เคยซื้อหรอกค่ะ” ร่างสูง หันมามองฉันก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบไอแพด

“เอามั้ยละ มาเดี๋ยวซื้อให้!” ฉันรีบดึงไอแพดมาจากมือเขาทันที

“คุณ พอก่อน อย่าซื้อเด็ดขาดนะ”

“ทำไม เธอก็เก็บไว้ปันผลเรื่อย ๆ ก็ได้” โถ่... ฉันจะโดนเปย์ทีเป็นหลักร้อยล้านแล้วเหรอเนี่ย!

“พอเลยค่ะ ทำกับข้าวดีกว่า” ฉันเอาไอแพดไปวางไกล ๆ และเริ่มเทวัตถุดิบลงหม้อทีละอย่าง ก่อนจะปรุงให้ลูกมือข้าง ๆ ช่วยชิม กว่าจะเสร็จก็หลายชั่วโมง รู้งี้ไม่ทำดีกว่า ออกไปซื้อกิน สะดวกกว่าเยอะ!

“อร่อยไหมคะ...”

“ใช้ได้ วันหลังทำให้กินอีกนะ” เพิ่งคิดว่าจะไม่ทำอีกเมื่อกี้!

กินข้าวเสร็จ ฉันต้องรีบอาบน้ำเข้านอน พรุ่งนี้เอาความคืบหน้าไปรายงานอาจารย์แต่เช้า... แต่มันจะไม่ได้นอนเพราะคนข้าง ๆ นี่ล่ะ!

“คุณ... ทำอะไรคะ” เขามาคลอเคลียหน้าอกฉันอีกแล้ว ใจร่ม ๆ ณีเวีย อย่าใจอ่อน อย่ามีอารมณ์ร่วมกับเขา

“กินนมก่อนนอน” แล้วมันจะแค่กินนมมั้ย?

ฉันได้แต่กุมขมับ พยายามไม่อ่อนไหวตามเขา เขาจะกินฉันทุกวันเลยเหรอเนี่ย คุณชายเซ็น จะหื่นไปไหนคะ?

“พรุ่งนี้นะคะ พรุ่งนี้กลับมาจากนำเสนออาจารย์ จะกลับมาให้กิน”

“วันนี้ หลับเลย เดี๋ยวทำเอง” มือไม้เริ่มซนไม่อยู่นิ่ง สักพักมันก็ไปถึง น้องสาวฉันแล้ว!

“คุณเซ็น...”

มือใหญ่ไม่ฟังฉันเลย ที่รักคะ ทำแบบนี้ฉันจะหลับลงได้ยังไง!

“อื้อ~” ฉันเผลอครางกระเส่า เมื่อมือปลาหมึกเขาเริ่มเขี่ยติ่งสวาท

น้อย ๆ ของฉัน

“ยังไม่หลับอีกเหรอ!” ถามได้

“กำลังค่ะ...” ฉันส่งเสียงอู้อี้ พลางหยิบหมอนมาปิดหน้าตัวเอง หลับสิ

ณีเวีย หลับ~ เขายังคงหยุกหยิกอยู่ร่องสวาทฉันจน...

“อ๊ะ~ คะ คุณ” ให้ตาย... ฉันถูกเขากินอีกแล้ว ลิ้นอุ่น ๆ ของเขาเริ่มทำฉันทรมานอีกแล้ว...

“หลับได้แล้ว...” ฉันขยับขาดุกดิก พยายามไม่คล้อยตามคนข้างล่าง

“ฉันจะหลับลงได้ยังไงคะทำขนาดนี้” ฉันดึงหมอนออกจากหน้า

งอแง จนเขาเงยหน้าจากหว่างขาขึ้นมามอง ทำไมต้องส่งสายตายั่วยวน! หยุด