น้ำปั่น | พรีเวดดิ้ง

ฉันก็อยากรู้... ว่าปลายฟ้ามันจะทำตัวยังไง ยิ่งตอนนี้แม่ฉันเริ่มจะสงสัยแล้วด้วย

“มึง...” จนปลายฟ้ามันมองมาที่ฉัน แล้วกัดฟันเรียกเบา ๆ โอ้ย! ฉันไม่เข้าใจ... ก็แต่ง ๆ ไปเลยสิ ตัวก็เสียแล้ว เสียทุกอย่าง มันอยากเสีย ฟรี ๆ รึไง ใช่เรื่องไหม? แล้วฉันก็มั่นใจในตัวพี่ชาย ว่าพี่นาวาไม่มีทางเทมันแน่นอน!

ฉันจึงหันไปหาแม่ทันที...

“คืองี้ค่ะ แม่...”

“แม่! เอ้ย ไม่ใช่ค่ะ ป้าหวานคะ กับข้าวอร่อยมากเลยค่ะ ทำเองเหรอคะเนี่ย” อยู่ ๆ ปลายฟ้าก็พูดขึ้นมาทันที มันกลัวฉันจะจุดฉนวนเรื่องตัวเองสินะ

“ใช่จ้ะ ทำกับน้าน้ำตาล”

“อร่อยมากเลยค่ะ” แม่ผัวมึงไง

“อร่อย ก็มาเป็นสะใภ้บ้านนี้สิมึง”

ปรบมือให้ซินน์! มันทำปลายฟ้าอ้าปากหวอเลย และตอนนี้ทุกคนบนโต๊ะ ดูจะเห็นด้วยมาก ต่างพากันอมยิ้มใหญ่ ก็แหงล่ะ... วันนั้นพี่นาวาขึ้นไปลากปลายฟ้าลงจากเวทีเลย ใครไม่รู้ก็โง่แล้ว!

“นั่นน่ะสิ เนอะ ๆ” แม่กูก็เอากับเขา นางรู้ค่ะ นางรู้ ฉันดูสายตาแม่ปราดเดียวก็ดูออก

“อย่าดีกว่าค่ะ ให้เขาไปเจอคนดี ๆ เถอะ”

‘เคร้ง’ พี่นาวาวางช้อนลงจานทันที ก่อนที่จะลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วดึงมือปลายฟ้าออกไป

“ปล่อย ไปไหน ไม่ไป” ฉันได้แต่มองตามหลัง ก็เห็นปลายฟ้า พยายามดึงมือพี่นาวาออกตลอดทาง

“มานี่” สิ้นเสียงพี่นาวา สองคนนั้นก็เดินหายออกไปจากบ้านไปแล้ว ทำเราทุกคนมองหน้ากันงง ๆ

“เอ่อ เขาทะเลาะกันรึป่าว?” ไอ้ซินน์ถามคนแรก ก่อนที่ผู้ใหญ่ทั้งหลายจะลุกออกไปจิบไวน์ ที่ห้องนั่งเล่นกัน

เหลือแต่แม่ฉันที่นั่งนิ่ง มองฉันสลับกับซินน์

นางรอฟังจ้า… นางร้าย!

“แม่ไม่ไปจิบไวน์ แพง ๆ กับลุง ๆ ป้า ๆ เหรอคะ” แม่เบะปากใส่ฉันทันที เมื่อฉันหันไปถาม ก่อนที่จะมองไปทางไอ้ซินน์อย่างกดดันแทน

“ยังไงหนูซินน์ นาวาคบกับหนูปลายฟ้าเหรอ?” ไอ้ซินน์มองฉันสลับกับไออุ่น ที่ตอนนี้ส่ายหน้ารัว ประมาณว่ามึงตอบไปเถอะ กูไม่รู้เรื่อง!

“เอ่อ...”

“ไม่รู้เหมือนกันครับแม่ ให้เขาชัดเจนก่อนดีกว่า” ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับพี่นาวินทันที จนแม่ฉันรวบช้อน แล้วลุกขึ้น

“งั้นฝากดูพี่ด้วยละกัน นาวิน น้ำปั่น มีเรื่องอะไรก็บอกแม่ได้นะ เด็ก ๆ คุยกันเถอะจ้ะ เดี๋ยวแม่จะให้แม่บ้านเอาขนมหวานมาเสิร์ฟ พร้อมนมคนท้องของซินน์กับไออุ่นนะจ้ะ”

กูไม่ใช่ลูก

“ปั่นขอนมคนท้องด้วยสิ” ไทม์หันควับมามองฉันทันที แม่ก็ด้วย

“ท้องแล้วรึไง?” แม่ขมวดคิ้วสงสัย

“แม่แมวคืออะไรคะ?” ตกใจอะไรกัน อยากลอง แค่อยากลองเข้าใจป่ะ

“อยากลองค่ะ”

“กินของกูก่อนก็ได้ กูอิ่มแล้ว” ไออุ่นรีบสะกิดฉันทันที แต่ป๋าน่ะสิ ตาเขียวปั๊ด กลัวกูแย่งนมเมียกินรึไง

“ไม่ได้ ต้องกิน” อย่าทะเลาะกันอีกคนนะ กูขอร้อง!

“นายก็กินเองสิ ฉันไม่ชอบอ่ะ รู้สึกคาว” พอไออุ่นพูดคำว่า ‘คาว’ ไอซินน์ก็ทำท่าพะอืดพะอมขึ้น

“อย่าพูด กูจะอ้วก!” เหนื่อยแทน ถ้าฉันท้อง ฉันจะเป็นแบบนี้ไหม? นึก ๆ ไปก็เครียดแหะ

พองานเลี้ยงจบ ฉันก็กลับคอนโดพร้อมไทม์ และไม่ลืมที่จะหยิบโฟลิกไปกินด้วย ไทม์เขาก็ถามล่ะ ว่าฉันเป็นอะไร ไม่สบายเหรอ? ทำไมถึงกินยา? แต่ฉันบอกไปว่า วิตามินผิวจ้ะที่รัก

ค่ะ เขาไม่รู้หรอก ว่าฉันเตรียมพร้อม ที่จะผลิตทายาทอนันธาราขนาดไหน ฉันทำทุกอย่าง ทั้งกินเยอะ ทั้งพยายามนอนให้เต็มอิ่ม ทำทุกอย่างจริง ๆ

และช่วงนี้ ไทม์เขาก็รักรันรันมาก ห้ามใครแตะต้อง หรือจับแรง ๆ จะไปไหนทีต้องมีคนเลี้ยง คือเขาประคบประหงมสุด ๆ ฉันเองขนาดเป็นสัตวแพทย์แท้ ๆ ยังคิดว่ามันเกินไป อะไรจะขนาดนั้น

สามวันต่อมา แม่เขาก็ไปหาฤกษ์แต่งงานให้ โชคดีที่เราได้ฤกษ์เร็วสุด คืออาทิตย์หน้า ถือว่าพอดีนะ พอดีที่ฉันจะได้เข้าครอส เตรียมตัวอะไรต่อมิอะไรหลายอย่าง รวมถึงชุดแต่งงานด้วย