บทที่ 1

[รีสอร์ทสระบุรี]

"พี่แทนจะให้ฉันพักที่นี่เหรอ" ปิ่นมุกมองดูรีสอร์ทที่แทนคุณพามาดูห้องพัก

"ใช่แล้วรีสอร์ทนี้ทางบริษัทเช่าเป็นรายปีไว้ เพื่อให้กับสถาปนิก Project site โฟร์แมน เซฟตี้ คนที่ทำงานในโครงการนี้ได้พักอาศัยร่วมกัน"

"แต่ฉันต้องได้เอาลูกชายมาอยู่ด้วยนะพี่"

"เอามาก็เอามาสิ เราก็หาคนดูแลลูกให้ตอนกลางวันก็ได้"

"คนดูแลมีอยู่แล้ว แต่ฉันกลัวว่า.." เพราะมันเป็นที่พักของบริษัท ปิ่นมุกก็เลยคิดว่าถ้ามีเด็กอยู่ด้วยกลัวไม่สะดวก

"ไม่ต้องกลัวหรอกไม่มีใครเขาว่าให้.. แล้วนี่ลูกเราเข้าโรงเรียนหรือยัง"

"ว่าจะไปหาอนุบาลฝากให้ ..ดีเหมือนกันถ้าย้ายมาที่นี่ก็จะได้ไปหาโรงเรียนแถวนี้เลย"

"ตอนเย็นสถาปนิกที่ฝากดูแลเราคงจะกลับมา ห้องเขาอยู่ตรงข้ามนี่เอง" แทนคุณก็เลยชี้ไปให้ดูว่าห้องนอร์เวย์อยู่ตรงไหน "แต่พี่คงไม่ได้อยู่ถึงเย็นนะ ต้องได้รีบกลับไปรายงานตัว"

"หึหึ.. เมียพี่น่ารักออก"

"ใครบอกไม่น่ารักล่ะ ถ้ามีอะไรก็โทรหาพี่แล้วกัน" แทนคุณเอื้อมไปขยี้ผมปิ่นมุกเบาๆ แบบเอ็นดู ตั้งแต่รู้จักกับปิ่นมุกมา เขารู้สึกเอ็นดูผู้หญิงคนนี้มาก คุยกันแค่ไม่กี่ครั้งก็สนิทสนม และไม่ใช่แค่แทนคุณที่คิดแบบนั้น ปิ่นมุกก็คิดเช่นกัน ทั้งสองมีอะไรที่คล้ายกันมาก แต่ก็ไม่กล้าจะพูดออกมา

ปิ่นมุกพอใจกับห้องนี้มาก เพราะในห้องมีแบ่งส่วนเพื่อเป็นที่นอนให้กับคนดูแลเด็กได้ด้วย แต่เธอคงต้องได้หาเตียงเล็กๆ มาวางไว้เพื่อให้พี่เลี้ยงมีที่นอน เพราะไม่อยากจะรบกวนขออีกห้องเพิ่ม

จัดการเรื่องห้องเสร็จ ปิ่นมุกก็ได้ออกไปตระเวนดูแถวนี้ว่ามีโรงเรียนอนุบาลสำหรับเด็กไหม

ชานเมืองหลวงในเวลาค่ำคืน..

เธอพักอยู่คอนโดเล็กๆ กับลูกชาย ส่วนพี่เลี้ยงมีที่พักอยู่แถวนี้ก็เลยไปกลับ

"ถ้าฉันได้ทำงาน ฉันจะเพิ่มเงินเดือนให้พี่อีกนะ"

"เรื่องเงินเดือนไม่เท่าไรหรอกค่ะ แต่ถ้าจะให้ไปพักอยู่ที่นั่นด้วย.."

"ฉันขอล่ะ ไปช่วยฉันดูแลลูกสักระยะก็ได้" พี่เลี้ยงก็มีครอบครัวต้องดูแล ถ้าไปอยู่ที่นั่นคงต้องห่างครอบครัว

"ก็ได้ค่ะ แต่ถ้าช่วงวันหยุดของคุณ พี่ขอกลับมาดูคนบ้านบ้างนะคะ"

"ตามนั้นเลยค่ะ" ปิ่นมุกไม่อยากจะไปหาจ้างพี่เลี้ยงคนใหม่ กลัวว่าคนอื่นจะไม่มีความอดทนมากพอ เพราะลูกของเธอดื้อมาก

วันต่อมา..

ปิ่นมุกขอเวลาสามวันถึงจะเข้าทำงาน วันนี้เธอมาที่ห้องพักเพื่อจะจัดหาที่นอนให้กับพี่เลี้ยง และดูโรงเรียนให้ลูกชายอีกครั้ง