บทที่ 44

"คุณสถาปนิกเรียกฉันมีอะไรเหรอคะ"

"คืนพรุ่งนี้บริษัทจะจัดงานเลี้ยงประจำปีครับ คุณขวัญตาสนใจอยากไปร่วมงานด้วยไหมครับ"

"งานเลี้ยงบริษัทคุณไม่ใช่หรือคะ"

"ใช่ครับแต่ผมเห็นว่าเราทำงานร่วมกันมาก็จะจบไซต์งานนี้แล้ว อยากจะเชิญคุณไปร่วมสนุกด้วยกัน"

"มาชวนฉันแบบนี้ปรึกษาภรรยาหรือยังคะ"

"ฮ่าาา คุณปิ่นก็ไปด้วยครับ" แน่นอนว่าปีนี้เขาต้องควงภรรยาคนสวยไปแน่

"อ๋อเหรอคะ ถ้าคุณปิ่นไปด้วยค่อยพอได้หน่อย"

"คุณลองไปคิดดูก่อนนะครับ กว่าจะถึงคืนพรุ่งนี้ ผมจะรอคำตอบ"

"ได้เลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่มีกะใจมาชวนคนแบบฉัน"

"คนแบบคุณเป็นอะไรครับสวยดีออก"

"ระวังหลังหน่อยนะคะ" ขวัญตาพูดหยอกเพราะเขาชมผู้หญิงคนอื่นแบบนี้ถ้าภรรยามาได้ยินเดี๋ยวก็หัวแตก

"ผมพูดตามความจริงนี่ครับ คุณแต่งตัวอีกหน่อย ผมว่าประกวดนางงามได้เลย"

"คุณก็พูดไป"

"ผมพูดจริง"

"ขอบคุณอีกครั้งค่ะ ช่วยการตัดสินใจฉันได้เยอะเลย"

"ยังไงครับ"

"ฉันก็จะแต่งตัวสวยๆ ไงคะ เผื่อมีแมวมองมาในงานด้วยจะได้เลิกเป็นเซฟตี้สักที"

นั่นแหละครับคือสิ่งที่ผมต้องการ..เจอแน่ไอ้ไชยาปากปีจอ

"ทำไมถึงทำหน้าเซ็งล่ะ" ทุกคนในออฟฟิศหันมามองนอร์เวย์พร้อมกัน เพราะไม่รู้ว่าเขาทักใคร ..และก็สร้างความแปลกใจให้เพื่อนมาก เพราะช่วงนี้เขาไม่ค่อยได้ทักไชยาเท่าไร

"คุณถามผมเหรอ" ขนาดไชยายังคิดไม่ถึงว่าเขาพูดกับตัวเอง

"ไม่ถามคุณแล้วผมจะถามใคร ในห้องนี้ไม่มีใครทำหน้าซังกะตายเหมือนคุณสักคน"

"ยังดีนะที่คุยกับเรา" ไชยาเอ่ยพูดออกมาเบาๆ แล้วก็หันกลับไปทำหน้าเซ็งเหมือนเดิม

ทำงานไปได้อีกเพียงไม่นานก็ถึงเวลาเลิกงาน

ปิ่นมุกเข้ามาถึงในห้อง พบเจอกลิ่นอายของลูกชาย หัวใจผู้เป็นแม่หวิวๆ ขึ้นมา ..เริ่มแล้วใช่ไหม เพราะดูพวกท่านจะเริ่มเข้ามามีอิทธิพลกับลูกชายของเธอมากขึ้น ใจหนึ่งก็ดีใจอยู่หรอกที่ปู่กับย่าเอ็นดูลูก แต่อีกใจ คิดว่าเขายังเล็กเกินที่จะออกจากอ้อมอกของแม่

"คุณยังไม่อาบน้ำอีกเหรอ" พอคุยกับไชยาเสร็จนอร์เวย์ก็รีบตามเธอเข้ามาในห้อง

"อาบน้ำไปไหนคะ"

"เราจะไปค้างที่บ้านผมกัน"

"ไปค้างบ้านคุณเหรอ"

"ผมว่าถ้านอนที่นี่คุณคงจะนอนไม่หลับแน่"

"รอฉันแป๊บหนึ่งนะคะ" หญิงสาวรีบเข้าไปในห้องน้ำ ทิ้งให้คู่สนทนาได้แต่มองตามแบบเอ็นดู

"แม่กับลูกใครน่ารักกว่ากันเนี่ย"

เพียงไม่นานปิ่นมุกก็เตรียมพร้อม

"คุณไม่อาบน้ำก่อนเหรอคะ"

"เดี๋ยวผมไปอาบที่บ้านก็ได้"

"ถ้างั้นไปกันเถอะค่ะ"

"คุณเอาอะไรไปบ้างเนี่ย"

"ของตาปลื้มทั้งนั้นค่ะ" ก็รู้แหละว่าปู่กับย่าคงจะซื้อของเล่นให้ใหม่แล้ว แต่เธอก็ยังเอาของเล่นที่เคยซื้อให้ลูกติดมือไปด้วย และเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรแถมยังช่วยถือ

..ไชยา..

"หาคู่ไปร่วมงานให้เราคืนพรุ่งนี้ได้แล้วอย่างนั้นเหรอ" ไชยากำลังคิดถึงสิ่งที่นอร์เวย์พูดด้วยก่อนเข้าห้อง "หาใครให้เราวะ อย่าบอกนะว่าสาวอุบล" คิดมาถึงตรงนี้ก็ขนลุกซู่ ..คงไม่ใช่หรอกมั้ง

ใช้เวลาอยู่บนท้องถนน ก็นานพอสมควรกว่าจะมาถึงบ้าน

"มามี๊"

"ปลื้มครับ" ทั้งสองรีบตรงเข้าไปกอดกัน "คิดถึงหนูจังเลยครับ หนูกวนคุณปู่คุณย่าไหมเนี่ย"

"ไม่กวนหรอกจ้า แม่ว่ามาเหนื่อยๆ เอาของขึ้นไปเก็บบนห้องก่อน"

ปิ่นมุกก็เลยขอพาลูกชายขึ้นมาด้วย จะได้ชื่นใจให้หายคิดถึงหน่อย