บทที่ 54

"แม่รอนานหรือยังคะ" ขณะที่พูดกับแม่ สายตา เธอหันไปมองค้อนอีกคนที่เดินอ้อมไปฝั่งคนขับ

"แม่ก็เพิ่งออกมาเหมือนกัน" นางออกมารอที่รถได้สักพักแล้ว เห็นว่าห้องของลูกปิดล็อกเงียบก็เลยไม่กล้ากวน "ทำไมไม่นั่งข้างหน้าเป็นเพื่อนแฟนเราล่ะ"

"อยากนั่งกับแม่มากกว่า" ว่าแล้วหญิงสาวก็มุดเข้าไปนั่งข้างๆ แม่

คนที่ทำหน้าที่ขับรถหันมองกระจกเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ..และขณะที่เขาขับรถมาก็แอบมองกระจกหลังอยู่ตลอดเวลา จนคนที่ถูกมองรู้สึกอาย เพราะเธอนั่งอยู่ตรงนั้นพอดี

"คุณหิวหรือยัง" นี่ก็ขับรถมาได้หลายชั่วโมงแล้ว ไชยากลัวว่าคนที่นั่งมาด้วยจะหิว

"แม่หิวหรือยังคะ"

"ถ้าพวกเราหิวก็จอดเถอะ ถ้าพวกเรากินแม่ก็กินเหมือนกันนั่นแหละ"

"เดี๋ยวผมพาไปแวะร้านนี้ดีกว่าอาหารอร่อย"

"คุณพูดเหมือนเคยมา"

ไชยาไม่ได้ตอบแค่เหลือบมองกระจกเล็กน้อย ก่อนที่จะเลี้ยวเข้าไปในร้าน

"จะรับอะไรดีคะ" เด็กเสิร์ฟของร้านเอาเมนูมาให้ดู

"อาหารที่นี่อะไรอร่อยคะ" ขวัญตาไม่ได้ถามเด็กเสิร์ฟหรอก แต่ถามเขาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

"เมนูอยู่กับคุณไม่ใช่เหรอ" ไชยาเริ่มเสียวสันหลัง ไม่น่าบอกเธอเลยว่าร้านนี้อาหารอร่อย

"ฉันเห็นว่าคุณน่าจะเคยมาทานที่นี่แล้ว"

"ขะ.. เคยมานานแล้วครับ ผมจำไม่ได้แล้วว่าอะไรอร่อย"

"แต่คุณก็จำได้ว่าร้านนี้อยู่ที่ไหน"

ไชยาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่แม่ของเธอ กลัวว่าคะแนนลูกเขยจะตก

พอทานข้าวเสร็จเขาก็รีบพาออกมา และขับรถไปอีกเพียงไม่นานชายหนุ่มก็แวะที่รีสอร์ทแห่งหนึ่ง

"ถึงเชียงใหม่แล้วเหรอลูก" นางได้ยินว่าลูกเขยจะพาไปนอนค้างคืนที่เชียงใหม่ แต่ดูเหมือนยังไม่ถึง

"คืนนี้เราจะค้างที่นี่กันก่อนครับ เดี๋ยวผมไปเปิดห้องก่อนนะ"

เพียงไม่นานไชยาก็เดินกลับมาพร้อมกุญแจห้อง

"นี่ห้องของคุณแม่นะครับ"

"ขอบใจจ้า" ได้กุญแจแล้วนางก็เลยแยกตัวไป

"เดี๋ยวก่อนคุณจะไปไหน" ชายหนุ่มคว้าแขนเธอไว้เมื่อเห็นหิ้วกระเป๋าเดินตามหลังแม่

"จะไปนอนกับแม่"

"ไม่ให้ไป"

"ปล่อยนะ" หญิงสาวแย่งกระเป๋าที่เขาเพิ่งจะคว้าไปคืนมา

"งอนอะไรให้ผม" ตั้งแต่อยู่ร้านอาหารแล้วเธอไม่ยอมคุยด้วยเลย

"ไม่ได้งอนสักหน่อย"

"อย่าบอกนะว่าหึงเรื่องร้านอาหาร"

"คุณจะให้ฉันหึงใคร" ถามก็ไม่บอกว่าเคยมาทานกับใครแล้วเธอจะหึงได้ยังไง

"เข้าห้องกันดีกว่า เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟัง" ชายหนุ่มรีบจูงแขนเธอให้เดินตามมา

"อุ้ย! นี่คุณ ไหนบอกว่าจะเล่าให้ฉันฟังไง" พอมาถึงเขาก็เริ่มถอดเสื้อผ้า

"ก็กำลังจะเล่าอยู่นี่ไง เล่าแบบธรรมดามันจะไปสนุกอะไร"

"คุณไชยา ฉันจะไปนอนกับแม่"

"คุณขวัญตาครับ คุณจะหึงผมเรื่องสมัยก่อนไม่ได้นะ" เขาก็แอบนึกขำ เธอจะมาหึงเขาได้ยังไงในเมื่อตอนนั้นยังไม่รู้จักกันเลย

"ฉันก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้ อืมม" ขณะที่หันหน้ากลับมาก็ถูกอีกฝ่ายรวบตัวเข้ามาจูบ แต่เธอก็พยายามหลบจูบนั้น "เราจะคุยกันดีๆ หน่อยไม่ได้หรือไง เอะอะลากขึ้นเตียงๆ"

"นี่แหละการคุยของผม คุณรู้ไหมยิ่งทำแบบนี้มันยิ่งทำให้ผมต้องการในตัวคุณมากขึ้น" ที่จริงว่าจะพาไปค้างที่เชียงใหม่ แต่พอเห็นเธอทำหน้าแบบนั้นแล้วก็นึกมันเขี้ยว