ตอนที่ 43 ใจที่เปลี่ยนไป

ด้านอรัณหลังจากที่ร่างสูงยอมออกมาพบกับแฟนสาว อรัณเดินเข้ามาภายในห้องรับแขกก็เจอกับบิดา แม่เลี้ยง แพท และนีน่ายิ้มทักทายให้กับเขามา อรัณนั่งลงข้างๆ กับแม่เลี้ยงของเขาทั้งที่ๆ นั่งข้างแพทยังว่าง แต่ร่างสูงกับเดินเลี่ยงมานั่งข้างแม่เลี้ยงแทน ทั้งสองสาวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับชะงัก แพทที่เห็นท่าทีของอรัณเมินตน ใบหน้าสวยถึงกับถอดสีขึ้นมา

"คุณลุง น้าเกศ สวัสดีค่ะ" แพทและนีน่าเอ่ยทักแม่เลี้ยงของอรัณด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"หวัดดีจ้า หนูแพทหนูนีน่า น้าไม่เจอหนูทั้งสองนาน สบายดีกันไหมจ๊ะ" เกศทิพย์เอ่ยทักทายว่าที่สะใภ้เล็กของสามี และอดีตแฟนสาวของอคิณที่พวกท่านนั้นรู้จักเป็นอย่างดี

"สบายดีค่ะ" แพทเป็นฝ่ายตอบ อรัณที่เดินเข้ามาร่างสูงเอาแต่นั่งนิ่ง คุณอนันต์ที่เสมองใบหน้าของบุตรชายอรัณคงอยากจะอยู่กับสาวๆ กันถามประสา เมื่อเห็นเช่นนั้น

"ลุงกับน้าเกศมีธุระ เชิญเด็กๆ กันตามสบายเลยนะ" บิดาของเขาเอ่ยจบท่านและน้าเกศก็เดินออกไปยังห้องทำงานทันที

ด้านแพทเมื่อเธอและนีน่าอยู่กับอรัณตามลำพัง แพทรู้สึกความผิดปกติของอรัณนั้นเฉยชากับตน แต่กับเป็นอรัณที่เอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน

"แพทมีธุระอะไรกับรัณหรือเปล่า" คำถามแรกที่อรัณเอ่ยถามแฟนสาวแพทถึงกับชะงัก ธุระงั้นเหรอ ทำไมเขาถึงได้ถามเธอมาเช่นนี้ คนเป็นแฟนกันมาเจอกันที่บ้านต้องมีธุระสำคัญงั้นเหรอ เธอถึงจะมาเจอเขาได้

"รัณ... แพทต้องมีธุระกับรัณก่อนใช่ไหม แพทถึงจะเจอรัณได้ รัณโกรธที่แพทไม่รับสายรัณใช่ไหม" แพทเอ่ยถามแฟนหนุ่มมาด้วยท่าทีสงสัย แต่อรัณเขาและเธอคบกันมานานเธอย่อมรู้ดี จะง้อแฟนหนุ่มยังไง แพทไม่รอช้าเมื่อเห็นอรัณเมินเฉยต่อตน ร่างบางก็ไม่คิดจะอยู่เฉย แพทเดินมานั่งลงข้างอรัณพร้อมกับซบเข้าที่อกแกร่งของคนตัวโตมาอย่างออดอ้อนและง้อเขา

"รัณโกรธที่แพทไม่ยอมรับสายรัณใช่ไหม แพทขอโทษนะรัณ เมื่อวานพอแพทแยกกับรัณถึงบ้านแพทก็หลับเลย" แพทเอ่ยมาอย่างแก้ตัว ทั้งที่จริงเมื่อวาน หลังจากที่อรัณมาส่งเธอที่บ้านหญิงสาวก็โทรนัดกับเพื่อนสนิทอีกคนของเธอ ด้านอรัณถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาเห็นแพทอยู่กับคนอื่นต่อหน้าต่อตาอย่างเช่นเมื่อคืน คงไม่เขาก็มันต้องตายกันไปข้างหนึ่ง กับแพทหัวใจเขาอยู่ห่างจากเธอมากแค่ไหนกันเชียว หัวใจเขาถึงด้านชาไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลยซักนิด แพทซบหน้าลงที่อกแกร่งของคนตัวโต พร้อมกับสอดแขนเข้ากับตัวของร่างสูง อรัณที่โดนแฟนสาวกอด อรัณถึงกับแกะมือของแพทที่กอด ออกจากตัว จังหวะนั้นป้าเพ็ญก็เดินเข้ามาหาพวกเขาทันที

"คุณท่านเชิญ หนูแพทและหนูนีน่าอยู่ทานมื้อเย็นด้วยกันก่อนนะคะ" ป้าเพ็ญเดินเข้ามาเอ่ยกับทั้งสองสาว

"ยินดีเลยค่ะ งั้นมื้อนี้แพทกับน่าต้องขอรบกวนป้าเพ็ญอีกแล้วนะคะ"

"เชิญตามสบายได้เลยค่ะ" ป้าเพ็ญเอ่ยกับสองสาวจบก็เดินออกไป

จากนั้นด้านแพทก็เอ่ยชวนอรัณและนีน่าไปดูหนังอยู่อีกห้อง เพื่อรอเวลาให้ป้าเพ็ญและปิ่นนั้นได้เตรียมอาหารให้กับแขกของคุณผู้ชาย

ด้านอรัณที่โดนแฟนสาวลากมาอยู่อีกห้อง ร่างสูงที่นั่งดูหนังไปกับสองสาวกับรู้สึกเบื่อ ร่างสูงยืนขึ้นและหันไปเอ่ยกับสองสาว

"เชิญแพทกับน่าดูกันตามสบายเลยนะ เมื่อคืนเราดื่มเยอะไปหน่อย ยังรู้สึกง่วงๆ มึนๆ หัว เราขอตัวไปพักก่อน" อรัณเอ่ยจบ ไม่รอให้แพทเอ่ยอะไรมา ร่างสูงก็เดินขึ้นห้องนอนของตนโดยไม่สนใจความรู้สึกของแพทแต่อย่างใด

แพทที่เห็นท่าทีของอรัณหญิงสาวถึงกับตาค้างที่อรัณนั้นเลือกที่จะไม่สนใจและเมินเฉยกับเธออย่างเห็นๆ แพทถึงกับจะกรี๊ดร้องออกมาด้วยความเจ็บใจ แต่นีน่ากับห้ามเอาไว้ เพราะวันนี้มีบิดาและแม่เลี้ยงของอรัณนั้นอยู่ในคฤหาสน์ด้วย

ด้านอรัณกลับเข้าห้องนอนของตัวเองโดยไม่คิดจะสนใจแฟนเลยซักนิด จนกระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านไปหลายชั่วโมง มิริณหลังจากที่กลับเข้าห้องของตน ร่างบางเดินออกมาจากห้องในเวลาบ่ายแก่ๆ เพื่อที่จะมาช่วยป้าเพ็ญและปิ่นนั้นเตรียมอาหาร

"น้องมิริณคะ พี่ว่านับวันน้องมิริณยิ่งทำอาหารเก่งนะคะ ดูสิสีสันน่าทานและยังอร่อยด้วยค่ะ" ปิ่นที่เอ่ยชมมิริณที่วันนี้หญิงสาวมาช่วยทำอาหารหลากหลายอย่าง

"ริณไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอกค่ะพี่ปิ่น ริณหนะชอบดูเขาทำอาหารในช่องยูทูปเลยลองทำตาม" มิริณเอ่ยกับแม่บ้านมาเสียงหวาน แต่กับไม่รู้ว่ามีใครอีกคนที่มาแอบฟังทั้งสองสาวคุยกัน มิริณหรือจะเป็นหนูคนนี้กันที่หนูแพทและหนูนีน่านั้นเอ่ยถึง

"ฮืม...ปิ่นจ๊ะ วันนี้มีอะไรให้ทานบ้างจ๊ะ" คุณเกศทิพย์ที่แอบฟังได้ซักพักต่างเอ่ยถามและเดินเข้ามา มิริณที่ไม่เคยเห็นหน้าเห็นตาหญิงวัยห้าสิบต้นๆ ถึงกับขมวดคิ้วมาด้วยท่าทีสงสัย

"มีปลาหมึกยัดใส้ ปลากกระพงทอดน้ำปลา และอีกหลายอย่างเลยค่ะ คุณผู้หญิง"

"น่าทานทั้งนั้นเลย" ปิ่นที่ยืนยิ้มให้กับคุณเกศทิพย์ แต่คุณผู้หญิงกับเสมองคนที่ยืนข้างกับปิ่นเสียมากกว่า

"นี้น้องมิริณค่ะ ส่วนน้องมิริณนี้คุณผู้หญิงค่ะ" ปิ่นแนะนำมิริณ ถึงคุณเกศทิพย์ที่จะมาคฤหาสน์หลังนี้อยู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยเจอกับมิริณเนื่องจากเธอนั้นไปเรียน

"สวัสดีค่ะ"มิริณเอ่ยพร้อมกับสวัสดีกับแม่เลี้ยงของอรัณและอคิณ

"หนูเป็นน้องสาวฝาแฝดของหนูมิวาใช่ไหมจ๊ะ " เกศทิพย์เอ่ยทักทายมิริณและยิ้มให้อย่างเป็นมิตร หน้าตาและผิวพันธุ์ของมิริณนั้นดูดีราวกับลูกคุณหญิงคุณนาย และที่สำคัญทั้งสวยและน่ารัก อ่อนน้อมถ่อมตนท่านกับรู้สึกถูกชะตาและเอ็นดูเธอ

"ค่ะ" มิริณเอ่ยกับเกศทิพย์