ตอนที่5 ข้อแลกเปลี่ยนของความบริสุทธิ์

ทว่าจะมานึกเสียใจตอนนี้ก็คงจะสายไปแล้ว เมื่อเธอเป็นคนเดินเข้ามาในห้องเชือดนี้ด้วยตัวเอง โดยไม่ได้มีใครบังคับ พลันภาพใบหน้าของคนเป็นแม่ก็ลอยเข้ามาแทนที่ ทั้งภาระหนี้สินและค่าเทอมที่รอจ่าย ทำให้เธอจำต้องสะกดกลั้นความกลัวเอาไว้ ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกความกล้าที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด แล้วช้อนสายตาขึ้นสบกับดวงตาคมกริบของเขาตรง ๆ

"ถ้าฉันยอมคุณ..."

"เรียกฉันว่าพี่"

"ถะ ถ้าฉันยอมพี่ทุกอย่างในคืนนี้"เสียงของเธอสั่นพร่า แต่ทว่าพยายามบังคับให้มั่นคง

"ฉันจะได้เงินเท่าไหร่คะ?"

คำถามตรงไปตรงมานั้น ทำให้ร่างสูงชะงักไปทันที คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ก่อนที่เขาจะแค่นยิ้มเยาะออกมา นัยน์ตาฉายแววดูแคลนปนขบขันกับประโยคคำถามของเธอ

"หึ...สุดท้ายก็หนีไม่พ้นเรื่องเงินสินะ"เลโอหัวเราะในลำคอ"ฉันก็นึกว่าเธอจะใสซื่อกว่านี้ซะอีก ที่ไหนได้ ในหัวเธอมันก็มีแค่เรื่องเงินเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นนั่นแหละ ฉันประเมินเธอต่ำไปจริง ๆ"

ถึงปากจะพ่นคำพูดออกไปแบบนั้น ทว่าลึก ๆ ในใจ เลโอกลับรู้สึกถูกใจปฏิกิริยาของนาราอย่างบอกไม่ถูก ผู้หญิงคนนี้มีแรงดึงดูดประหลาด แม้จะดูตื่นกลัวจนตัวสั่น แต่คำพูดคำจาและการที่เธอกล้าจ้องตาเขาแบบนี้ มันทำให้เขายิ่งรู้สึกมีอารมณ์มากกว่าปกติ ความอยากเอาชนะและความต้องการที่จะปราบพยศเธอพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที

เขาค่อย ๆ เลื่อนปลายนิ้วเรียวลูบไล้ไปตามแก้มนวลของนาราอย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นทำให้เธอขนลุกซู่ไปทั้งตัว ก่อนเขาจะโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน กลิ่นเหล้าจาง ๆ ผสมกับน้ำหอมราคาแพงจากตัวเขา โชยเข้าจมูกจนนารารู้สึกมึนเมาไปด้วย

"ฟังนะนารา..."เลโอกระซิบชิดริมฝีปากอวบอิ่ม"ถ้าคืนนี้เธอทำตัวดี ๆ ว่าง่าย ไม่ดื้อกับฉันจนน่ารำคาญ เธออยากได้เท่าไหร่ก็ว่ามาเลย เงินแค่นี้มันเศษเงินสำหรับฉัน แลกกับความสุขที่เธอต้องมอบให้ฉันอย่างถึงใจในคืนนี้ ฉันยินดีจ่ายไม่อั้น"

ร่างเล็กหลับตาลงอย่างขมขื่น เมื่อตระหนักได้ว่าศักดิ์ศรีและความบริสุทธิ์ที่เธอรักษามาตลอดยี่สิบปี กำลังจะถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของผู้ชายที่เห็นเธอเป็นเพียงเครื่องบำบัดความใคร่

"ตกลงค่ะ...ฉันจะทำตามที่พี่ต้องการ"

มุมปากหนากระตุกยิ้มร้ายอย่างผู้ชนะ เขารวบเอวบางให้เบียดชิดกับร่างกายแกร่งของเขามากขึ้นไปอีก

"ดี..."