ตอนที่7 เสนอตัวเข้ามาเอง🔥

ปลายลิ้นร้อนระอุยังคงตวัดหยอกเย้าอยู่กับยอดอกสีหวานอย่างย่ามใจ เลโอละเลียดชิมความหอมหวานประหนึ่งกำลังจิบไวน์ราคาแพง กระดกเข้าปากไปอย่างไม่รู้เบื่อ

"อืม"

เสียงลมหายใจหอบกระชั้นของนาราดังประสานไปกับเสียงดูดดึงที่ชวนให้ใจสั่น ทว่าในจังหวะที่อารมณ์รักกำลังไต่ระดับจนเกือบถึงขีดสุด เสียงเคาะประตูก็ดังแทรกขึ้นมาอย่างไม่มีมารยาท

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ชายหนุ่มชะงักไปเพียงนิด แต่ทว่าความปรารถนาที่กำลังเดือดพล่าน ทำให้เขาเลือกที่จะเมินเฉยต่อเสียงนั้น ยังคงซุกไซ้ใบหน้าคมคายลงกับทรวงอกอวบอิ่ม บดเบียดเรียวลิ้นหนักสลับเบาจนร่างกายของนาราสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่าน แต่ทว่าเสียงเคาะประตูนั้น กลับเปลี่ยนเป็นการผลักประตูเปิดเข้ามาอย่างถือวิสาสะ

พรึ่บ!!!

“อ๊ะ! พะ พี่"นาราสะดุ้งสุดตัว สติที่กระเจิดกระเจิงกลับคืนมา พร้อมความตระหนกตกใจและความอาย เธอรีบใช้สองมือประคองใบหน้าคมของเขาให้ผละออกมา ก่อนจะรีบโผเข้าหาแผงอกกว้าง ขยับกายซุกตัวกอดรัดเขาไว้แน่น จนทรวงอกอวบหยุ่นบดเบียดไปกับมัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง เพื่อใช้แผ่นอกกว้างของเขาเป็นปราการกำบังความเปิดเปลือยท่อนบนจากสายตาของผู้มาเยือน

“ออกไป!!!”เสียงตวาดกร้าวของเลโอดังลั่นห้อง ทรงพลังและเปี่ยมไปด้วยโทสะ จากการที่ถูกขัดจังหวะอารมณ์ จนหญิงสาวผู้มาใหม่ถึงกับหน้าซีดเผือด เธอละล่ำละลักด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบหันหลังและก้าวออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่ทันได้เอ่ยถึงจุดประสงค์ที่จู่โจมเข้ามา

เลโอก้มมองร่างเล็กที่สั่นเทาในอ้อมกอดด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหยิ่งยโส มุมปากหยักลึกเหยียดยิ้มร้ายกาจ เมื่อเห็นว่าเธอดูตื่นตระหนกเพียงใด มือหนาคว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่ว ก่อนจะออกแรงยกตัวเธอให้ลุกขึ้นนั่งคร่อมทับบนตักแกร่ง หันหน้าเข้าหาเขาในท่วงท่าที่ชวนให้ใจสั่นสะท้าน

ยอดอกอวบอิ่มที่เปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำลาย อยู่ห่างจากริมฝีปากของเขาเพียงแค่คืบเดียว กลิ่นกายสาวและไออุ่นจากเนื้อแน่นยิ่งโหมกระพือเลือดลมในกายชายหนุ่มให้สูบฉีดจนปวดหนึบกลางกาย ทว่าหญิงสาวที่มองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ กลับทำให้เขาแค่นหัวเราะออกมาในลำคอ

“หึ จะอายทำไมวะ ในเมื่อมันก็คืออาชีพของเธอไม่ใช่หรือไง?”น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่ากระซิบชิดใบหู

“เธอเป็นคนเลือกเดินเข้ามาให้ฉันเอาถึงในห้องนี้เองนะนารา จะมาทำเหนียมอายไร้เดียงสาเอาตอนนี้ มันไม่สายไปหน่อยเหรอวะ”

ร่างเล็กช้อนดวงตาที่พร่ามัวไปด้วยหยาดน้ำตาขึ้นมองเขา ริมฝีปากบางสั่นระริกขณะโต้ตอบออกไปเสียงแผ่ว

“ฉะ ฉันไม่คิดว่าจะต้องมาเจอผู้ชายแบบพี่"

"....."

"พี่โบว์บอกฉันว่าพี่เป็นคนสุภาพ ไม่ใช่คนอารมณ์รุนแรงแบบนี้”