บทที่ 2

Hua Nian ถือหนังสือสีแดงเล่มเล็กไว้ในมือ ดูเหมือนกำลังฝันอยู่

“เมื่อกี้เธอจะให้ทะเบียนสมรสเราได้ยังไงถ้าฉันไม่ได้เอาทะเบียนบ้านมาตอนนี้!” เธอถามอย่างงุนงง

"ฉันมีคนรู้จักที่นี่ เหมือนบัตรประชาชน" หลู่หยวนเฉิงเม้มริมฝีปากแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม: "ตอนนี้เราแต่งงานกันแล้ว คุณไม่ควรแนะนำฉันให้รู้จักกับครอบครัวของคุณหรือ"

เมื่อเห็นเขายืนสูงตระหง่านตรงหน้าเธอ Hua Nian ก็เงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง อย่างไรก็ตาม การแต่งงานที่เร่งรีบเช่นนี้โดยครอบครัวของเขาไม่ควรเป็นเรื่องใหญ่

“งั้นไปกินข้าวเย็นที่บ้านฉันเถอะ เธอรู้จักสมาชิกครอบครัวฉันทุกคน” เธอยิ้มและพูด ทันใดนั้นก็เห็นเขาเอื้อมมือมาจับเธอ ความรู้สึกอบอุ่นที่ห่อหุ้มทำให้เธอสะดุ้งและอยากกระตุกโดยไม่รู้ตัว สู้กลับ.

"เราเป็นภรรยาที่แต่งงานแล้ว แค่จับมือกันไม่ได้เหรอ" ลู่หยวนเฉิงจุนพูดเสียงต่ำด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสา แต่เขากลับเข้ามาใกล้มากขึ้น

Hua Nian รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยและรีบพูดว่า: "ไม่ ฉันแค่ไม่ชินกับการจับมือกับผู้ชายมานานแล้ว" ฝ่ามือหนาของเขาโอบมือเธอไว้ อบอุ่นและสงบ ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงคำหนึ่ง ตลอดกาลกับชายแปลกหน้าคนนี้ ผู้ชายจะคงอยู่ตลอดไปจริงหรือ? เธอคิดพลางมองหน้าด้านข้างของเขาด้วยความงุนงง

Lu Yuancheng อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นเพราะคำพูดของเธอ หันศีรษะไปมองเธอ เปิดประตูรถและทำท่าทางเชิญชวน ฮัวเหนียนคิดว่าเขากำลังหัวเราะเยาะผีสางเทวดาของเขาเมื่อกี้และรีบ เข้าไปในรถ

Hua Nian ได้ยินจากคุณย่าของเธอว่าคนที่เธอแนะนำคือคนรวยรุ่นที่สอง แต่เธออดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านเมื่อเหลือบมองโลโก้รถ SSC Silbert แบรนด์รถหรูชั้นนำของโลก! คนนี้...

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เธอก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ Lu Yuancheng ที่กำลังขับรถ ชายสูงวัยที่ร่ำรวยและหล่อเหลาเช่นนี้จะไม่แต่งงานด้วยอายุขนาดนี้ได้อย่างไร?

"ฉันจะจอดรถ คุณเข้าไปข้างในก่อน" หลู่หยวนเฉิงพูดเสียงทุ้มเมื่อไปถึงประตูบ้านของฮัว

Hua Nian พยักหน้าและลงจากรถและเดินเข้าไปในบ้านของ Hua ขณะที่เธอกำลังคิดว่าจะพูดอะไร ทันใดนั้นก็มีการตบลงบนใบหน้าของเธอ ก่อนที่เธอจะทันได้ตอบโต้ เธอจ้องตาของเธอ เธอเงยหน้าขึ้นด้วยความโกรธและ เห็นลูกสาวบุญธรรมของปู่ย่าของเธอ ป้าหัวลาน ที่ไม่เกี่ยวข้องของเธอกำลังมองเธอด้วยความโกรธ

"แม่! คุณกำลังทำอะไร! ปู่ย่าตายายและลุงกำลังดูอยู่!" ลูกสาวของ Hua Lan, Chen Xi, พยายามเกลี้ยกล่อมเธอด้วยวิธีที่เสแสร้ง แม่และลูกสาวสองคนเป็นสายพันธุ์เดียวกันและเธอมักจะใส่ร้ายตัวเองใน ต่อหน้าปู่ย่าตายายของเธอ

Hua Nian หันศีรษะของเธอและเห็นปู่ย่าตายายของเธอและอาหนุ่มสองคนจ้องมองมาที่เธอราวกับว่าพวกเขาถูกสอบปากคำ 3 ครั้ง เมื่อมองไปที่เครื่องแบบทหารของลุงทั้งสอง หัวใจของเธอก็จมลง และเธอก็กลัวเล็กน้อยว่าจะมี บางอย่างที่พิเศษเกี่ยวกับเธอในฐานะทหาร ความกลัว

"Huanian ถ้าคุณไม่ต้องการไปนัดบอด ก็แค่พูดมา! ฉันจัดการเพื่อเจรจากับ Mr. Shao แต่คุณปล่อยเขาไป! ใบหน้าของตระกูล Hua ทำให้คุณอับอายอย่างสิ้นเชิง!" Hua Lan คำรามออกไป .

อะไร เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูด Hua Nian ก็โพล่งออกมาด้วยความประหลาดใจในดวงตาของเขา: "ฉันจะไปพบคุณ! และเราได้รับใบรับรองแล้ว!" Hua Nian ตื่นตระหนกและรีบหยิบทะเบียนสมรสออกมา เมื่อเขาเห็น Lu Yuancheng ในคอลัมน์ผัวเมียเธอรู้สึกเหมือนโดนตบ น้าสาวบอกว่า นัดบอดชื่อ Shao แต่นี่—คนนี้ชื่อ Lu! จริง

ความผิดพลาด!

“อะไรนะ!” คุณปู่ฮัว รุยเหนียนได้ยินดังนั้นก็สะดุ้งขึ้น ชายชรานั้นดุร้ายเมื่อเขายังเด็ก เขาหยิบไม้เท้าอันศิวิไลซ์ในมือตีที่แขนของฮัว เหนียน ความเจ็บปวดทำให้หนังศีรษะของเธอมึนงง ลุงตัวน้อย บล็อกมัน ชายชราคนนี้อยากจะทุบตีตัวเองให้ตาย แต่เขาจำการนัดบอดผิดจริงๆ เหรอ? คนที่คลุมเครือกับหญิงสาวที่ถูกเปิดโปงในวันนี้คือนัดบอดของเธอ! เธอ -- เธอแต่งงานกับคนแปลกหน้าจริงๆ

"ฮัว หรูเหนียน! เจ้าช่างน่าผิดหวังยิ่งนัก! เจ้าเป็นเหมือนแม่ของเจ้าได้อย่างไร! เจ้ายังยอมรับผิดและแต่งงานกับคนแปลกหน้าในนัดบอดโดยไม่ประสบความสำเร็จ! ทำไมเจ้าถึงถูกนัก!" ฮัว หรูเหนียนกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว : " เมื่อเธอยังเด็ก เธอหนีไปกับใครบางคนและให้กำเนิดคุณ เด็กที่ชั่วร้าย! คุณคือหายนะ!"

เมื่อเห็นว่าไม้เท้าอันศิวิไลซ์ของคุณปู่กำลังจะล้มลงอีกครั้ง จิตใจของ Hua Nian ก็ว่างเปล่า และเขาลืมที่จะหลบมันด้วยซ้ำ ทันใดนั้น ร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาจับไม้ด้วยมือข้างหนึ่ง