ตอนที่ 11 แม่ทัพอย่างข้าคือจิ้งอ๋องที่เจ้าพูดถึง

หลังจากขอบคุณจิ้งอ๋องแล้ว เขาก็ประคองมารดาลุกขึ้น แล้วเปิดที่ข้างเตียงให้หมอน้อยผู้นี้

ตวนมู่สวี่ชิงก็ไม่ได้ถ่อมตัว ในโลกนี้ไม่มีขนมที่ตกลงมาจากฟ้าโดยไม่มีเหตุผลหรอก หากต้องการให้ผู้อื่นช่วยเหลือ อันดับแรกต้องแสดงคุณค่าของตัวเอง แสดงความจริงใจของตัวเอง

คนที่นอนอยู่บนเตียงมีโครงร่างสูงใหญ่กำยำ แต่ใบหน้ากลับซีดเซียวเป็นสีเทาอมเขียว ดูท่าอาการจะไม่สู้ดีนัก

นางใช้ปลายนิ้วกดเบาๆ ที่ข้อมือคนไข้ พลางหลับตาลง เปิดใช้ระบบตรวจวินิจฉัยทางการแพทย์ เพียงไม่กี่วินาที ผลการตรวจก็ออกมา พิษปรอท

เมื่อตรวจละเอียดขึ้นอีก พบว่าปรอทสะสมอยู่ในบาดแผลที่เพิ่งหายไม่นาน

นั่นหมายความว่า ตอนที่หมอพันแผล จงใจใส่ปรอทเข้าไปในแผลใช่หรือไม่? แล้วใช้ยารักษาแผลชั้นดีเร่งให้แผลหายเร็ว เพื่อกักปรอทไว้ในร่างกาย

ตอนนี้ปรอทบางส่วนได้เข้าสู่กระแสเลือด กระจายไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย รบกวนการทำงานของอวัยวะส่วนใหญ่แล้ว ถ้าไม่รีบคิดหาวิธีถอนพิษ อย่างมากสามถึงห้าวัน ก็คงต้องตาย

นี่คงเป็นฝีมือหมอที่ไร้จรรยาบรรณจงใจวางยาพิษแน่ๆ กระมัง?

หยิ่นฉู่เคอรู้สึกร้อนใจ "ท่านโหวเป็นอย่างไรบ้าง?"

เขาทั้งไม่ค่อยเชื่อว่าเด็กหนุ่มตัวน้อยคนนี้จะมีวิชาแพทย์เหนือธรรมดาเช่นนี้ แต่ก็หวังว่าเขาจะสามารถค้นพบต้นเหตุของโรคที่ท่านโหวเป็นได้

ตวนมู่สวี่ชิงชักมือกลับ "เขาถูกวางยาพิษ"

"ท่านโหวถูกวางยาพิษจริงๆ คุณชายน้อยรู้หรือไม่ว่าเป็นพิษชนิดใด?" หมอเมิ่งถามด้วยท่าทีร้อนใจ

"ปรอท!" ตวนมู่สวี่ชิงพูดพลางมองคนที่นอนหมดสติอยู่บนเตียง "ก่อนหน้านี้ท่านโหวน่าจะได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง ตอนที่หมอผู้นั้นรักษาแผล ได้สอดแทรกปรอทเข้าไปในบาดแผล จึงเป็นสาเหตุของอาการในตอนนี้"

คำพูดของนางทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นตกตะลึง

ศึกครั้งก่อนเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดอย่างยิ่ง ท่านโหวได้รับบาดเจ็บจากคมดาบคมหอกทั่วร่าง แต่ในเวลานั้น หมอเมิ่งต้องประจำอยู่ที่ค่ายพักฟื้น ไม่สามารถออกมาได้ หน้าที่รักษาแผลให้ท่านอ๋องจึงตกเป็นของหมอเจิงที่ติดตามกองทัพมาสิบกว่าปี

บังเอิญว่าครั้งนี้หมอเจิงไม่ได้กลับเมืองหลวงพร้อมกองทัพ แต่อ้างว่าแก่ชราร่างกายไม่ไหวแล้วจึงลาออกกลับบ้านเกิดไป

จิ้งอ๋องกำหมัดแน่น น้ำเสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง "มีวิธีถอนพิษหรือไม่?"

สวี่ชิงหลับตาอีกครั้ง เปิดใช้ระบบในสมอง วิเคราะห์แผนการรักษาอย่างรวดเร็ว "ต้องเปิดแผลที่หายแล้วออก ทำความสะอาดปรอทที่สะสมอยู่ข้างใน พร้อมทั้งให้ยา ค่อยๆ กำจัดสารพิษในเลือดออกให้ได้มากที่สุด"

หมอเมิ่งเข้าใจทันที ใช่แล้ว หมอพิษเซวีย ตรวจพบพิษหลังจากเปิดแผลที่มีฝีหนองของท่านโหว

จิ้งอ๋องจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของตวนมู่สวี่ชิง "มั่นใจสักแค่ไหน?"

ตวนมู่สวี่ชิงหันกลับไปมองจิ้งอ๋อง ในใจคำนวณอย่างรวดเร็ว หากใช้เรื่องช่วยชีวิตท่านโหวเป็นเงื่อนไขต่อรองกับแม่ทัพผู้นี้ จะสามารถทำให้เขายอมช่วยเกลี้ยกล่อมท่านอ๋อง ให้เข้ามาแทรกแซงคดีอยุติธรรมของตระกูลตวนมู่ได้หรือไม่?

นางละสายตากลับลงต่ำ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่เอ่ยออกไป หากแสดงจุดประสงค์ชัดเจนเกินไป อาจทำให้ฝ่ายตรงข้ามขุ่นเคือง ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ลองเสี่ยงดูสักครั้ง เสี่ยงเดิมพันว่าแม่ทัพผู้นี้จะเป็นคนดีที่รู้จักตอบแทนบุญคุณ

เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง สายตาก็ฉายแววมุ่งมั่น "แปดส่วน"

การกำจัดปรอทที่ห่อหุ้มอยู่ในบาดแผลเป็นการผ่าตัดที่ต้องทำอย่างละเอียดอ่อน ส่วนธาตุปรอทที่ตกค้างในร่างกาย ให้ฉีดดิเมอร์คาพรอลเข้าเส้นเลือด เพื่อจับธาตุปรอทให้กลายเป็นสารประกอบที่ขับออกทางปัสสาวะ แล้วค่อยๆ ฟื้นฟูอย่างระมัดระวังสักระยะ ก็จะพ้นอันตรายถึงชีวิต

"การฟื้นฟูให้กลับมาเหมือนเดิมทั้งหมดคงเป็นไปไม่ได้ แต่รักษาชีวิตไว้ได้" สวี่ชิงเสริมอีกประโยค

เจินซื่อน้ำเสียงสั่นเครือ "คุณชายน้อย ที่ท่านพูดมาเป็นความจริงหรือ?"