ตอนที่ 70

เพราะพวกเขาเสียเวลาไปกับการตามหาคนทุกหนแห่ง ตวนมู่สวี่ชิงจึงกลับถึงจวนอ๋องก่อนพวกเขาหนึ่งก้าวอย่างราบรื่น

ทันทีที่ออกมาจากระบบ เจ๋อหยางกับหลินหยางก็มาหานาง ทั้งสองก็เพิ่งกลับมาเช่นกัน กล่าวว่าครั้งนี้ที่ออกจากเมืองหลวงไปทำธุระ บังเอิญได้สมุนไพรชั้นดีมาสองต้น จึงนำมาให้นางช่วยดูว่าเป็นของจริงหรือของปลอม

ยังไม่ทันได้ตรวจสอบว่าเป็นของจริงหรือปลอม ก็ได้ยินว่าจิ้งอ๋องกลับมาแล้ว

หัวใจของตวนมู่สวี่ชิงแทบจะกระดอนออกมานอกอก ทันใดนั้นก็ไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับเขาได้อย่างไร

เสี่ยวซงจื่อกังวลมาตลอดทาง ว่าที่จวนมีหมอเทวดาอยู่ ดังนั้นพอเข้าประตูจวน ก็รีบให้คนไปเชิญคุณชายชิงมาที่เรือนหลักทันที

จากนั้นก็รีบไปเตรียมน้ำอาบให้เจ้านายอย่างไม่หยุดพัก

จิ้งอ๋องแช่ตัวอยู่ในถังอาบน้ำอุ่น หลับตาครุ่นคิดถึงที่มาที่ไปของเรื่องราวทั้งหมด เสด็จแม่ไม่มีทางทำร้ายเขา เรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับกุ้ยเฟยและเฉิงอ๋องเป็นแน่ เพียงแต่นึกไม่ถึงว่า มือของพวกเขาจะยื่นเข้าไปถึงในตำหนักของเสด็จแม่ได้แล้ว

“นายท่าน สวี่ชิงมาแล้ว ให้เขาเข้ามาตรวจชีพจรให้ท่าน ดูว่ายา...”

“ใครใช้ให้เจ้าไปเรียกเขามา!” เสี่ยวซงจื่อยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกจิ้งอ๋องขัดจังหวะด้วยความโกรธ

เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่เชื่อมโยงเรื่องเมื่อคืนเข้ากับใบหน้านั้น แต่เจ้าบ่าวไพร่ผู้นี้พอกลับมาก็ไปตามคนผู้นั้นมาทันที

เสี่ยวซงจื่อผู้น่าสงสารงุนงงไปหมด ท่านอ๋องไม่ได้โมโหใส่เขาเช่นนี้นานแล้ว เขาตกใจจนสะดุ้ง คุกเข่าลงกับพื้น “บ่าว บ่าวเพียงแค่เป็นห่วงร่างกายของนายท่าน...” เขาไม่รู้ว่าตนเองทำสิ่งใดผิดไป

จิ้งอ๋องรู้ดีว่าเป็นตนเองที่พาลโกรธ จึงสูดหายใจลึกๆ กล่าวอย่างอ่อนล้า “ช่างเถอะ ข้าไม่เป็นไร ให้เขากลับไปเถอะ!”

แล้วยังเสริมอีกประโยค “หากไม่มีรับสั่ง ก็ไม่ต้องมาพบ”

ตวนมู่สวี่ชิงที่ถือกล่องยา ยืนอยู่ห่างออกไปเพียงกำแพงกั้น ได้ยินบทสนทนาข้างในอย่างชัดเจน ในใจพลันรู้สึกราวกับถูกลมหนาวพัดกระหน่ำเข้ามา

พอได้ยินว่าเขากลับมาแล้ว เสี่ยวซงจื่อส่งคนมาเรียกนางให้รีบไปตรวจดูอาการ นางรวบรวมความกล้าอย่างมาก ตลอดทางได้คิดสีหน้าท่าทางหลายแบบที่ควรแสดงออกเมื่อได้พบเขา

แต่คาดไม่ถึงว่าพอยืนอยู่หน้าประตู ก็กำลังจะถูกไล่กลับไปเสียแล้ว แถมยังพ่วงท้ายด้วยประโยคที่เต็มไปด้วยความรังเกียจ หากไม่มีรับสั่ง ก็ห้ามมาพบ

“สวี่ชิงขอลา ท่านอ๋องรักษาสุขภาพด้วย” เมื่อพูดประโยคนี้จบ จมูกของนางก็รู้สึกแสบร้อนขึ้นมา อดทนไว้ อดทนไว้ ลูกผู้ชายห้ามหลั่งน้ำตาง่ายๆ

เสียงนี้ จิ้งซิวก็ตกใจเช่นกัน เหมือนกับเสียงพูดที่เขาจินตนาการขึ้นมาเมื่อคืนไม่มีผิด