ตอนที่ 923

สวี่ชิงยิ้มเล็กน้อย “ที่จริงแล้วควรจะเป็นข้าที่ปลอบโยนท่าน”

“น้องหญิงอยู่ข้างกายข้า ก็คือการปลอบโยนที่ดีที่สุดแล้ว และมีเพียงต่อหน้าน้องหญิงเท่านั้นที่ข้าสามารถเป็นคนธรรมดาได้”

หลงจิ้งซิวทอดสายตามองไปยังที่ไกลๆ ค่อยๆ เล่าเรื่องราวของฮ่องเต้คังในความทรงจำวัยเด็กของเขา

สำหรับเหล่าภรรยาและสนมของเขาแล้ว ฮ่องเต้คังไม่นับว่าเป็นสามีที่ดี สำหรับเหล่าธิดาของเขาแล้ว ก็ไม่นับว่าเป็นบิดาที่ดี บางครั้งก็ไม่นับว่าเป็นฮ่องเต้ที่ดีด้วยซ้ำ แต่การจากไปอย่างกะทันหันของพระองค์ ในใจของหลงจิ้งซิวก็ยังคงรู้สึกอาลัยและเศร้าอยู่บ้าง

เขาอนุญาตให้ตัวเองอ่อนแอต่อหน้าน้องหญิงได้เพียงคืนเดียว ในวันรุ่งขึ้นที่ตำหนักจินหลวน เขาก็ยังคงเป็นฮ่องเต้ผู้ทรงอำนาจองค์เดิม

นี่เป็นการออกว่าราชการครั้งแรกหลังจากที่ฮ่องเต้จิ้งกลับมาถึงเมืองหลวง เหล่าขุนนางต่างก็เริ่มทูลถวายฎีกาเรื่องราชการตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง การว่าราชการตอนเช้าดำเนินไปจนถึงช่วงบ่าย

หลงจิ้งซิวกลับมาถึงห้องทรงพระอักษร อาหารเบาๆ ที่ส่งมาจากตำหนักเฉียนชิงก็เตรียมพร้อมแล้ว

เสี่ยวไช่จื่อทูล “ฝ่าบาท คุณชายหนานสวินขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ”

“เชิญ!”

ครู่ต่อมา หนานสวินก็เข้ามา ถวายบังคมอย่างนอบน้อม “ถวายบังคมฝ่าบาท”

“หนานสวินลุกขึ้นเถิด ทานอะไรแล้วหรือยัง?”

“ยังเลยพ่ะย่ะค่ะ” หนานสวินอยู่ต่อหน้าฮ่องเต้จิ้ง ไม่เคยทำตัวอึดอัด

“ช่วงนี้หนานสวินลำบากแล้ว เช่นนั้นก็นั่งลงทานอาหารด้วยกันเถิด”

“กระหม่อมรับพระราชโองการ ขอบพระทัยฝ่าบาท”

หลังจากทานอาหารเสร็จ หลงจิ้งซิวก็ถามว่า “ราชครูอาการดีขึ้นบ้างหรือไม่?”

หนานสวินบอกความจริงกับฮองเฮาเพียงคนเดียว ในท้องพระโรง เขามาทูลลาป่วยแทนอาจารย์ ดังนั้น แม้แต่ฮ่องเต้จิ้งก็ยังคิดว่าราชครูเพียงแค่ไม่สบาย

หนานสวินลุกขึ้น เปิดชายเสื้อคลุมแล้วคุกเข่าลงต่อหน้าฮ่องเต้จิ้ง “กราบทูลฝ่าบาท อาจารย์ได้จากตามไท่ซ่างหวงไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

หลงจิ้งซิวประหลาดใจอย่างยิ่ง “เกิดขึ้นเมื่อใดกัน?”

“สองชั่วยามหลังจากที่ไท่ซ่างหวงสวรรคตพ่ะย่ะค่ะ”

นั่นมันก็เรื่องเมื่อหลายวันก่อนแล้วนี่ “เหตุใดจึงเพิ่งจะมารายงานให้ข้าฟังตอนนี้?”

“ก่อนสิ้นใจอาจารย์ได้สั่งไว้ว่า อย่าเพิ่งรบกวนฝ่าบาทและเหล่าขุนนางในราชสำนัก ต้องให้ความสำคัญกับราชการเป็นอันดับแรก ที่นี่ยังมีจดหมายที่อาจารย์เขียนถึงฝ่าบาทด้วยลายมือของท่านเองอีกหนึ่งฉบับ”

หลังจากที่หลงจิ้งซิวอ่านจดหมายจบ ในใจก็ไม่สงบลงเป็นเวลานาน ราชครูเป็นคนซื่อตรงมาทั้งชีวิต ทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อต้าเฉียน เขาอาจจะคำนวณได้ว่าชะตาชีวิตของตนใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดแล้วกระมัง?

จากไปอย่างเงียบเชียบเช่นนี้ เดิมทีคิดจะจัดงานศพให้ราชครูอย่างสมเกียรติ แต่ในจดหมายของราชครูกล่าวไว้ว่า ให้จัดงานทุกอย่างอย่างเรียบง่าย เพื่อที่จะได้ไม่รบกวนเส้นทางสู่การเวียนว่ายตายเกิดของเขา