บทที่ 132 เจ้าจะรักข้าไหม 1

เฟิ่งชิงหัวโดนประโยคนี้ของจ้านเป่ยเซียวกระตุ้นจิตใต้สำนึกถอยหลังไปหลายก้าว : “ข้า ข้าก็พูดไปเรื่อย เจ้าอย่าได้คิดเป็นจริงล่ะ”

“พูดไปเรื่องแล้วก็พูดคำเช่นนี้ออกมา เช่นนั้นเจ้าตั้งใจพูดให้ข้าฟังอีกสักรอบ ?” เสียงของจ้านเป่ยเซียวสูงขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคู่นั้นภายใต้หน้ากากช่างทรงพลังอย่างยิ่ง ทำให้เฟิ่งชิงหัวนิ่งอยู่กับที่ ขยับตัวไม่ได้

“เหอะ ๆ คำหลอกเด็กเจ้าก็เชื่อ น่าประหลาดใจจริง” เฟิ่งชิงหัวดึงสายตากลับ หมุนตัวคิดจะเข้าห้อง อยากจะหลีกเลี่ยงฝ้าดินผืนเล็กที่เป็นของสองคน

จ้านเป่ยเซียวหยุดอยู่ราวสองสามวินาที ทันใดนั้นก็ยืนขึ้น เดิมทีเขาก็ตัวสูงขายาว บวกกับช่วงเวลานี้ลักลอบฝึกซ้อมก็เป็นผลให้สูงชะลูด เพียงไม่กี่ก้าวก็ตามทันก้าวย่างของเฟิ่งชิงหัวแล้ว ยิ้มและจับมือข้างหน้าของนางจากข้างหลัง : “หลอกหรือ ?”

เฟิ่งชิงหัวเงยหน้า น้ำเสียงสงบนิ่ง “เจ้านึกว่า ?”

“ได้” น้ำเสียงผู้ชายผ่อนคลายลง

“หือ ?” ขณะนี้ เฟิ่งชิงหัวกลับรู้สึกมึนงงเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่าประโยคนี้ของชายหนุ่มมีความหมายอะไร

จ้านเป่ยเซียวเปลี่ยนท่วงท่า โอบกอดจากข้างหลัง หัวเราะเสียงต่ำ เอ่ยปากอย่างไม่ช้าไม่เร็ว : “เจ้าอยากจะโกหกข้าไปตลอด ก็ไม่เป็นไร”

เสียง “ตูม” เฟิ่งชิงหัวประหลาดใจกับตูมหนึ่งของคำพูดนี้ของจ้านเป่ยเซียว

เฟิ่งชิงหัวไร้ซึ่งคำพูด เอียงหน้ามองใบหน้าของชายหนุ่ม : “ท่านอ๋อง ข้ายังนึกว่าเจ้าพูดจะแค่ใจดำ ปากร้าย ไม่คิดว่าเจ้าจะพูดมุกตลกที่ไม่มีผู้ใดขำขันได้”

“ครั้งก่อนที่ข้าพูด เจ้ายังจำได้ไหม ?” จ้านเป่ยเซียวเลิกคิ้วถามนาง

“ครั้งใด พูดอะไร ?” เฟิ่งชิงหัวถามด้วยความประหลาดใจ

ครั้งนี้มิได้ตั้งใจจะเป็นอริกับเขาจริง ๆ แต่นางก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาหมายถึงครั้งไหน

“ครั้งที่แล้วข้าบอกว่า ให้เวลาเจ้าสามเดือน รักข้าเสีย” จ้านเป่ยเซียวพูดซ้ำคำต่อคำ

เฟิ่งชิงหัวขมวดคิ้ว เป็นเวลานานจึงตอบกลับไป : “แลดูว่าข้าจะจำได้ ข้ามิได้ตอบรับการพนันนี่ ?”

“เช่นนั้นก็ดี ครั้งนั้นถือว่าเจ้ามิได้ตอบรับ ข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง ให้เวลาเจ้าสามเดือน จะรักข้าไหม ?” ชายหนุ่มพูดอย่างแผ่วเบา แสงจันทร์ส่องกระทบหน้ากากสีขาวของเขา ยิ่งขับดวงตาคู่นั้นให้หม่นราวกับทะเล

เฟิ่งชิงหัวสัมผัสได้ถึงความแตกต่างของสองประโยคได้อย่างไว หนึ่งคือจะต้องใช้กำลังบังคับ อีกหนึ่งคือไต่ถาม ประโยคหลังนี้ของเขา ให้ทางหนีทีไล่กับนาง

เฟิ่งชิงหัวยืนอย่างเกียจคร้าน โดยที่ชายหนุ่มยังคงโอบกอดเธอในอ้อมอก ไม่เหนียมอายและขัดเคืองแต่อย่างใด ตรงกันข้ามกำลังไตร่ตรองคำของเขาอย่างตั้งใจ