บทที่ 25 ป้ายหยกลายมังกร

จ้านเป่ยเซียวเลิกคิ้ว มองดูหญิงสาวที่ดูน่ารักน่าเอ็นดูเป็นพิเศษในตอนนี้ ดูเหมือนจะเข้าใจนางเล็กน้อยแล้ว

ตอนที่อ้อนวอนขอร้องคนก็ทำท่าทางประจบประแจง เหมือนกับในตอนนี้ ในดวงตาคู่นั้นราวกับจะมีดวงดาวนับพันนับหมื่นดวงส่องประกายระยิบระยับ ทำให้คนปฏิเสธไม่ลง

จ้านเป่ยเซียวยื่นมือไปดันหญิงสาวออกไป กล่าวขึ้นมาด้วยท่าทางเย่อหยิ่งเข้าถึงได้ยาก: “ข้าไม่ได้ออกจากจวนมานานมากแล้ว เกรงว่าอยากจะช่วยแต่ไม่มีกำลังมากพอ”

เฟิ่งชิงหัวกล่าวทันทีว่า: “ท่านอ๋อง ท่านพูดเช่นนี้ได้อย่างไร ถึงแม้ท่านจะไม่ได้ออกไปข้างนอกนานแล้ว ข้างนอกก็ยังคงมีตำนานของท่านเช่นเดิมนะ”

นิสัยบิดเบี้ยวบ้างล่ะ ฆ่าคนไปนับไม่ถ้วนบ้างล่ะ ดาวพิฆาตมาเกิดบ้างล่ะ ดวงกินเมียกินลูกบ้างล่ะ นางได้ยินมามากจนเบื่อหน่ายแล้ว

จ้านเป่ยเซียวเลิกคิ้ว: “อ๋อ? ข้างนอกพูดอะไรเกี่ยวกับข้าบ้าง?”

เฟิ่งชิงหัวถุยในใจ

ตัวเจ้าเองเป็นอย่างไรในใจตัวเองไม่รู้เลยหรือไง

ทว่าเบื้องหน้ากลับทำท่าทางเลื่อมใสศรัทธา: “ข้างนอกล้วนว่ากันว่าท่านอ๋องชื่อเสียงโด่งดังตั้งแต่ยังหนุ่ม นำทัพออกรบเทียบได้กับทหารผู้ช่ำชองประสบการณ์ ไม่มีศึกไหนที่ไม่ชนะ โดยเฉพาะวิชาหอกผสมศูนย์สามารถพูดได้ว่ายอดเยี่ยม ในท้องพระโรงโต้แย้งกับคนมากมายก็สามารถหักล้างฝ่ายตรงข้ามได้ ทุกคนเอ่ยถึงท่านไม่มีใครที่ไม่ยกนิ้วโป้งขึ้นมาชื่นชม”

“ทำไมข้าไม่รู้ว่าข้าเก่งกาจเช่นนี้?”

“ท่านอ๋องเป็นสุภาพบุรุษ ย่อมไม่ใส่ใจชื่อเสียงเหล่านี้อยู่แล้ว ขอเพียงแค่ท่านปรากฏตัว ไม่ ขอเพียงแค่ตราสัญลักษณ์ของท่านปรากฏขึ้นมา คนพวกนั้นจะต้องยอมเชื่อฟัง และก็จะปฏิบัติต่อหม่อมฉันอย่างเคารพนบนอบอย่างแน่นอน เฟิ่งชิงหัวกล่าวไป ก็เปลี่ยนบทสนทนา: “อีกอย่าง งานนี้ท่านอ๋องเป็นคนหามาให้หม่อมฉัน หากหม่อมฉันทำได้ไม่ดี นั่นจะไม่เป็นการทำให้ท่านเสียหน้าหรอกหรือ?”

จ้านเป่ยเซียวหันหน้าไป ริมฝีปากบางยกขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยความไม่ยินดียินร้าย: “เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ให้เจ้ายืมใช้หน่อยแล้วกัน”

ทันทีที่เฟิ่งชิงหัวได้ยิน ก็ยิ้มจนคิ้วโก่ง ดวงตากลมโตคู่นั้นก็ยิ่งโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว เหมือนกับแมวน้อยที่ได้รับความพึงพอใจ

จ้านเป่ยเซียวเห็นดังนั้น นิ้วมือขยับเล็กน้อย กลับมีภาพมายารู้สึกอยากจะไปสัมผัสดวงตาคู่นั้น ชั่วครู่หนึ่งได้สติกลับมา กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ: “ยืนตรง! อย่าทำหน้าทะเล้น หลังจากที่ออกจากจวนอ๋องแล้วต้องระวังคำพูดและการกระทำ ตอนนี้เจ้าสวมยศของพระชายาเจ็ด อย่าทำให้ข้าเสียหน้าได้!”

“รับคำสั่ง!” เฟิ่งชิงหัวยืนตรงราวกับด้ามเสาปักรังวัดในทันที