บทที่ 85 ผู้ช่วยชีวิตแบบไหนกัน

ชื่อของธูปนี้คือกลิ่นโรสแมรี่ กลิ่นหอมแรงถึงใจ เป็นเรื่องง่ายที่จะทำให้คนที่ได้กลิ่นเสียสติ แต่ตอนนี้ถูกเพิ่มด้วยยาอย่างหนึ่ง เป็นยาแรงที่ทนไม่ได้

กลิ่นหอมนี้จะระเหยไปในอากาศในเวลาสิบนาที ส่วนผงหอมในร่างกายมนุษย์ก็จะละลายไปในกระแสเลือด ยกเว้นว่าเส้นประสาทในสมองยังคงตื่นตัวอย่างต่อเนื่องเพื่อสร้างภาพลวงตา

ดูเหมือนว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังในครั้งนี้ค่อนข้างฉลาด สามารถคิดแผนยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวได้

ไม่เพียงแต่สามารถกำจัดนางในฐานะสิ่งกีดขวางเท่านั้น แต่ยังสร้างความสงสัยระหว่างแคว้นเทียนหลิงและแคว้นฉีเซี่ยได้อีกด้วย

แทบไม่ต้องคิดเลย เฟิ่งชิงหัวก็เดาได้เลยว่าผู้ยุยงในครั้งนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากองค์หญิงซีหลัน และนางยังสอนเพลงสยบขวัญให้กับเหออานอีกด้วย และแม้เรื่องตอนนี้เหออานเป็นคนทำ ในขณะที่ที่ องค์หญิงซีหลันนั่งอยู่เบื้องหลังอย่างปลอดภัยเพื่อดูผลลัพธ์

เพียงไม่กี่วันที่นางไม่อยู่ คน+ที่นางเกลียดก็กลายเป็นพันธมิตรกับคนที่เกลียดนาง

เฟิ่งชิงหัวตบหน้าชายที่นอนอยู่บนพื้น “นอนบนพื้นสบายไหม? เจ้ายังไม่ลุกขึ้นมาอีก?”

ชายที่นอนอยู่บนพื้นก็ลืมตาขึ้น ตาพร่ามัว แก้มแดงเล็กน้อย ดูเหมือนว่าฤทธิ์ของยาจะเริ่มมีผล แต่ถูกเขาควบคุมไว้

เฟิ่งชิงหัวใช้เข็มเงินแทงระหว่างคิ้วเขาโดยตรง ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นทำให้สติของชายหนุ่มกลับคืนมาชั่วคราว

“บอกข้ามา ฐานะของเจ้าคืออะไร เหตุใดมีคนต้องการใช้เจ้าเพื่อใส่ร้ายข้า” เฟิ่งชิงหัวนั่งยองกับพื้นแล้วท้าวคางพร้อมถาม

ชายหนุ่มพลิกตัวและนั่งตัวตรง สายตาของเขากลับมาชัดเจน เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วยิ้ม “พระชายาเจ็ด ท่านแน่ใจหรือว่าเป็นเพราะฐานะของข้าเท่านั้น ไม่ใช่เพราะเจ้าปิดกั้นทางของใครบางคน?” เสื้อผ้าของเขายุ่งเหยิงเล็กน้อยซึ่งทำให้เขาดูตลก แต่ไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออารมณ์อ่อนโยนเหมือนหยกของเขาแม้แต่น้อย

“สิ่งที่เจ้าพูดดูเหมือนว่าข้าทำให้เจ้าลำบากใจรึ?” เฟิ่งชิงหัวกล่าวพร้อมกับเหน็บแนมเล็กน้อย

“ไม่กล้า อีกฝ่ายมีอุบายอื่นซ่อนอยู่ในใจ ดังนั้นจึงไม่สามารถป้องกันได้”

“ไม่สามารถป้องกันได้?” เฟิ่งชิงหัวยิ้มเมื่อนางได้ยินประโยคนี้ “ผู้ส่งสารผู้นี้ คำพูดนี้เจ้าหลอกลวงคนอื่นก็พอ แต่ไม่ง่ายที่จะหลอกข้า ตอนที่เจ้าเพิ่งถูกโยนเข้ามา เจ้าโดนยาเป็นเรื่องจริง แต่ตามฝีมือของเจ้าแล้ว เจ้าไม่น่าจะหลงกลง่ายๆ แบบนี้”

เมื่อครู่นี้ที่นางจับชีพจรให้เขา ก็ได้รู้ความแข็งแกร่งกำลังภายในของเขา แม้ว่าชีพจรจะผิดปกติเล็กน้อย แต่หลอดเลือดแดงของเขาหนาและทรงพลัง เห็นได้ชัดว่าเขามีศิลปะการต่อสู้ แต่เมื่อพิจารณาจากท่าทีของเขาแล้ว เขาไม่ได้ต่อสู้เลยเมื่อเขาถูกจับ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายหนุ่มก็พูดอย่างจนปัญหาเล็กน้อย “ข้าตั้งใจหลงกลของอีกฝ่ายจริงๆ ต้องการดูว่าอีกฝ่ายต้องการทำอะไร แต่ข้าไม่คาดไม่ถึงว่าจะได้พบกับพระชายาเจ็ดผู้เป็นเลิศด้านการแพทย์ ดูเหมือนว่าลมควันนี้จะไม่มีผลกับท่านสักนิด”

เฟิ่งชิงหัวเพียงแค่ยิ้มแต่ไม่พูดอะไร นางไม่ใช่เชื่อสิ่งที่ชายหนุ่มพูด

ชายหนุ่มพูดอีกครั้ง “องค์หญิงเจ็ดมีข้อสงสัยเกี่ยวกับฐานะของข้า ข้าก็เข้าใจ ถ้าท่านต้องการที่จะพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ข้าเป็นเพียงนักค้าขายคนหนึ่งจากฉีเซี่ยเท่านั้น สกุลหลายพยางค์เยลู่ ชื่อพยางค์เดียวคือฉู่ ถ้ามีอะไรพิเศษ ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าที่มีความสัมพันธ์เพียงเล็กน้อยกับราชวงศ์ฉีเซี่ย ถ้าเป็นเรื่องอื่น ไม่มีอะไรเลยจริงๆ”

“จริงหรือ?” เฟิ่งชิงหัวยืนยันอีกครั้ง นามสกุลประจำชาติของฉีเซี่ยดูเหมือนจะเป็นฮองฮู ถ้าชายคนนี้ไม่ได้โกหก เขาก็เป็นนักธุรกิจจริงๆ เหตุผลที่องค์หญิงซีหลันเลือกเขา เพราะฐานะของเขาคือผู้ส่งสารฉีเซี่ย

“แน่นอน” เยลู่ฉู่พูดอย่างใจเย็นด้วยรอยยิ้ม

เฟิ่งชิงหัวพยักหน้าและพูดเสียงเรียบ “ถ้าอย่างนั้น ในฐานะผู้ช่วยชีวิตของเจ้า เจ้าต้องไม่เนรคุณ”

เมื่อเยลู่ฉู่ได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาที่สวยงามของเขาก็กระพริบเล็กน้อย ราวกับว่าเขาได้ยินสิ่งที่น่าตกใจ

เขามีผู้ช่วยชีวิตตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

หญิงสาวคนนี้น่าสนใจอย่างที่เขาคิดจริงๆ

“ทำไม? เจ้าจะไม่ยอมรับงั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นข้าก็ดึงเข็มออกนะ?” เฟิ่งชิงหัวทำท่าทางเพื่อดึงเข็มเงินระหว่างคิ้วของชายหนุ่มออกมา แต่เยลู่ฉู่เอื้อมมือจับข้อมือนางเพื่อห้าม

เยลู่ฉู่กล่าวว่า “ขอบพระทัยพระชายาเจ็ดที่ช่วยชีวิตข้า ข้าจะทำตามคำสั่งของผู้มีพระคุณ”

“อืม ถ้าเช่นนั้น อีกสักครู่เจ้าร่วมมือกับข้าดีๆ” เฟิ่งชิงหัวกล่าว แล้วดึงเข็มเงินออกมาโดยไม่ลังเล

เยลู่ฉู่อึ้งอีกครั้ง ไม่ว่าเขาจะเห็นด้วยหรือไม่ก็ตามก็จะดึงเข็มออก เมื่อครู่นี้เขาคิดมากเพื่ออะไร? ตอนนี้ยังเป็นหนี้บุญคุณนางเปล่าๆ

เยลู่ฉู่กำลังจะพูด ก็เห็นเฟิ่งชิงหัวทำท่าให้เงียบ

ข้างนอกห้องโถง มีร่างลับๆ ล่อๆ เพิ่มขึ้นสองคน เฟิ่งชิงหัวเอียงศีรษะฟังอย่างตั้งใจ