บทที่ 87 ผู้ร้ายในวังหลวง

หลังจากขบวนเสด็จกลับออกไปแล้ว คณะขุนนางต่างพากันแยกย้าย องค์หญิงเหออานหันไปจ้องเฟิ่งชิงหัว “หนานกงเยว่ลัว ความอัปยศวันนี้ ข้าไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่!”

เฟิ่งชิงหัวหันไปยิ้มให้นางอย่างไร้เดียวสา เป็นการท้าทายนาง

องค์หญิงเหออานหันกลับไปมองเยลู่ฉู่ ก่อนจะปิดหน้าร้องไห้แล้ววิ่งหนีไป

เฟิ่งชิงหัวหยิบขวดกระเบื้องออกมาแล้วส่งให้เยลู่ฉู่ “นี่ รีบหยุดเลือดเร็วเข้า”

เยลู่ฉู่ยื่นมือออกไปรับ สายตาที่มองเฟิ่งชิงหัวเต็มไปด้วยความแค้นราวกับกำลังจะบอกว่า ในเมื่อเจ้ามียาแล้วทำไมไม่เอาออกมาแต่แรก

ทำไมเขาถึงคิดไม่ถึงเลยว่า การตอบแทนบุญคุณที่พระชายาอ๋องกล่าวนั้นคือการกรีดข้อมือของเขาเป็นรอยลึกยาวแบบนี้ และไม่รู้ด้วยว่านางกรีดอย่างไร ทำไมเลือดถึงไหลออกมาไม่ยอมหยุดเช่นนี้ ขนาดเขามองตัวเองยังรู้สึกกลัวเลย

เฟิ่งชิงหัวกลับไม่มองเขาอีก และหันไปมองจ้านเป่ยเซียวพลางกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “ท่านอ๋อง พวกเรากลับจวนกันเถิด”

เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น งานเลี้ยงคงไม่อาจจัดขึ้นได้อีกต่อไปแล้ว แทนที่จะเดินทางไปให้เสียเที่ยว ไม่สู้กลับจวนจะดีกว่า

จ้านเป่ยเซียวพยักหน้า ระหว่างที่หันตัวเตรียมจะกลับไป สายตาของเขาก็เหลือบไปมองเยลู่ฉู่ด้วยแววตาอันลึกซึ้ง

เมื่อเยลู่ฉู่สบตากับสายตาของเขากลับไม่รู้สึกหวาดกลัว แต่กลับยิ้มตอบกลับไปอย่างใจกว้าง

ตอนที่เฟิ่งชิงหัวออกนอกวังไปกับจ้านเป่ยเซียนั้นไม่มีคน มีเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้น

จ้านเป่ยเซียวหยุดกะทันหันแล้วหันหน้าไปมองเฟิ่งชิงหัว “มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ พูดมาได้แล้วกระมัง”

เฟิ่งชิงหัวมองไปชายที่กำลังมองนางด้วยสายตาตำหนิว่านางทำอะไรลงไปทำไมยังไม่ยอมรับอีก

เฟิ่งชิงหัวเอาสองมือเท้าสะเอวแล้วกล่าวอย่างมั่นใจว่า “ท่านอ๋องพูดแบบนี้คิดอยากจะคิดบัญชีกับข้าใช่หรือไม่”

“ก็ต้องดูก่อนว่าเจ้าจริงใจแค่ไหน”

“จะว่าไปเรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับท่าน ท่านปฏิเสธองค์หญิงซีหลัน นางจึงแค้นใจ แต่ก็ไม่กล้ามาคิดบัญชีกับท่าน นางเลยมาจัดการข้าแทน โดยร่วมมือกับองค์หญิงเหออานแสดงละครฉากนี้ขึ้นมาเพื่อทำลายชื่อเสียงของข้า หากข้าไม่รู้ทันเปลี่ยนแผนการของนางก่อน ตอนนี้ข้าคงโดนโบยจนตายไปแล้ว”

จ้านเป่ยเซียวได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้ว “ความหมายของเจ้าคือ เรื่องนี้เป็นความผิดของข้างั้นหรือ”

“อย่างไรก็เกี่ยวข้องกับท่านไม่มากก็น้อย”

“แล้วเกิดอะไรขึ้นระหว่างเจ้ากับเยลู่ฉู่?”

“เขาคือชายชู้ที่องค์หญิงซีหลันเอาเข้ามา ข้าร่วมมือกับเขา จากนั้นให้เขาช่วยเล่นละครฉากนี้ด้วยก็เท่านั้น”