บทที่ 101

ฉินหมิงหัวเราะและเล่าแบบคร่าว ๆ

“นายมีทักษะการแพทย์เหรอ? จริงเปล่าเนี่ย!”

“นี่นายคงไม่หลอกฉันหรอกใช่ไหม!“

หานซีประหลาดใจมาก

ขณะที่รอสัญญาณไฟจราจรที่ทางแยก เธอหันมองดูฉินหมิงด้วยสีหน้าสับสน ราวกับว่าเธอเห็นมนุษย์ต่างดาว

ฉินหมิงยักไหล่ตอบ “จริงสิครับ!”

“ผมจะหลอกคุณทำไมกัน?”

“มันก็ไม่แน่หรอก!”

“ถ้านายมีทักษะการแพทย์จริง ทำไมนายไม่เป็นหมอที่โรงพยาบาลล่ะ มาเป็นเลขานุการที่บริษัทพวกเราทำไมกัน?“

หานซีก็ยังคงไม่เชื่อ คิดว่าที่ฉินหมิงพูดมานั้นเป็นเรื่องโกหก

ฉินหมิงที่ดื่มเหล้าไม่น้อยมาจากโรงแรม ตอนนี้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็ได้ทำงานขึ้น ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อยและโพล่งพูดออกมา “ถ้าคุณไม่เชื่อว่าผมได้ทักษะการแพทย์ล่ะก็ งั้นผมจะพิสูจน์ให้คุณดู!”

“นายจะพิสูจน์อย่างไร?”

หานซีรู้สึกงุนงง

ฉินหมิงไม่ได้ตอบคำถาม เขาเขยิบหน้าของเขาเข้ามาใกล้ขึ้นและจ้องมองไปที่ใบหน้าสวยของหานซีเพื่อมองอย่างละเอียด

เธอมองตามการเคลื่อนไหวของฉินหมิง กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกับกลิ่นกายของผู้ชายก็มากระทบใบหน้าของเธอ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน หานซีไม่ค่อยชอบกลิ่นแอลกอฮอล์ แต่ตอนนี้ไม่รู้ทำไม กลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ ผสมกับกลิ่นความเป็นชายของฉินหมิงดูเหมือนจะมีกลิ่นหอมน่าดม

อย่างน้อยเธอก็ไม่ปฏิเสธหรือไม่พอใจมัน

“นี่…นายจะเข้าใกล้ฉันทำไมเนี่ย?”

ใบหน้าที่สวยงามของหานซีเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อฉินหมิงจ้องมองเธอ และหัวใจของเธอก็เริ่มเต้นเร็วขึ้นอย่างอธิบายไม่ได้

“นี่คุณผู้ช่วยหาน ถ้าผมดูไม่ผิดล่ะก็ ประจำเดือนคุณเพิ่งมาใช่ไหม?”