บทที่ 135

ตอนแรกฉินหมิงคิดว่ามีศัตรูอีกพวกมาโจมตี หัวใจของเขาบีบรัด เขากำลังตั้งท่าแต่ไม่นานก็พบว่าอีกฝ่ายดูคุ้นเคย

จากนั้นเขาก็มองอย่างพิจารณาและจำได้ทันทีว่าอีกฝ่ายไม่ใช่ใครอื่นนอกจากบอดี้การ์ดทั้งหกของหลินหว่านชิง

“คุณหนูใหญ่ครับ!“

”พวกผมมาช้าเกินไป เชิญคุณหนูลงโทษพวกผมได้เลยครับ… ”

บอดี้การ์ดทั้งหกคุกเข่าต่อหน้าหลินหว่านชิงทีละคน ทุกคนมีสีหน้าที่ไม่สู้ดีเป็นอย่างมาก

โดยปกติหลินหว่านชิงจะไม่อนุญาตให้พวกเขาเข้าใกล้เกินไป และจุดชมวิวก็เป็นสถานที่สาธารณะที่มีผู้คนหนาแน่น จึงไม่ใช่สถานที่ที่พวกอันธพาลก่อความวุ่นวาย

เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงชะล่าใจไม่ได้ตามใกล้ชิดอย่างที่ควรจะทำ

จนกระทั่งฉินหมิง เฉียนเป้าและคนอื่น ๆ เริ่มต่อสู้กัน และทั้งสองฝ่ายส่งเสียงดังมากจนพวกเขาเอะใจ

แต่โชคดีว่าฉินหมิงช่วยปกป้องหลินหว่านขิงแทนพวกเขา มิฉะนั้นหากเกิดอะไรขึ้นกับหลินหว่านชิงพวกเขาอาจถูกตำหนิหรือขั้นลงโทษถึงตายได้!

“พวกนายลุกขึ้นเถอะ!”

“เป็นเพราะฉันไม่อนุญาตให้พวกนายเข้าใกล้ ฉันไม่ถือโทษพวกนายหรอก”

หลินหว่านชิงพูดอย่างเรียบง่าย ไม่ได้ระบายความโกรธกับบอดี้การ์ด

บอดี้การ์ดโล่งใจและลุกขึ้นยืน

“คุณ…คุณหนูใหญ่อย่างนั้นเหรอ? ”

“นี่…นี่พวกแกเป็นใครกันแน่?”

เฉียนเป้าตกตะลึงและในที่สุดก็รู้ว่าตัวตนของหลินหว่านชิงดูผิดปกติ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่เป็นลางร้ายในใจ

“มีตาหามีแววไม่!”

“ท่านนี้คือคุณหนูใหญ่หลินหว่านชิงของตระกูลหลิน! ”

“แต่พวกสวะอย่างพวกแกกล้าล่วงเกินคุณหนูของพวกฉัน ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม! ”

หัวหน้าบอดี้การ์ดหลิวเจิ้นตวาดด้วยความโกรธ ดวงตาของเขาเป็นประกายวาบ เขาต้องการที่จะฉีกเฉียนเป้าและคนอื่น ๆ เป็นชิ้น ๆ

บอดี้การ์ดที่เหลือก็เต็มไปด้วยความโกรธและฉุนเฉียว ตอนนี้หากพวกเขาไม่ได้รับคำสั่งของหลินหว่านชิงพวกเขาคงจัดการกับเฉียนเป้าและคนอื่น ๆ แล้ว!

“อะไรนะ?”