บทที่ 161

หานซีกล่าวเสียงเรียบ

“ได้ครับ”

ฉินหมิงพยักหน้า เก็บข้าวของและเดินออกไปกับหานซี

เมื่อเห็นคนทั้งสองเดินออกไป เพื่อนร่วมงานทุกคนในสำนักงานผู้จัดการทั่วไปก็มองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ

พวกเขารู้ดีว่าฉินหมิงคือเลขาประธาน ตามเหตุผลแล้วจากนี้ไปฉินหมิงควรอยู่และทำงานในสำนักงานผู้จัดการทั่วไปเช่นอู๋จิงและเฉินถิงถิง

แต่ตอนนี้หานซีกลับให้ฉินหมิงไปที่สำนักงานผู้จัดการทั่วไปคนเดียว ชายหญิงสองต่อสอง มันดูแปลก ๆ ไปหรือเปล่า?

แต่ว่าหลังจากคิดถึงข่าวลือล่าสุดในบริษัทที่ว่าฉินหมิงและหานซีเป็นแฟนกัน ทุกคนก็ได้สติอย่างรวดเร็ว แต่ละคนอุทานโดยปริยายว่าฉินหมิงโชคดีมาก!

...

สำนักงานผู้อำนวยการฝ่ายขาย

ไม่นานตู้เซียวก็ได้ยินข่าวที่หานซีให้ฉินหมิงย้ายมาทำงานด้วยกัน สีหน้าเขาดูไม่ดีมาก

“น่าเกลียดจริง ๆ!”

“ไหนบอกกับปากตัวเองว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับหมอนั่นไง!”

“แล้วตอนนี้ที่พวกเขาทั้งสองย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันอย่างโจ่งแจ้งเพื่อแสดงความรัก ยังจะบอกว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกเหรอ!?”

“เห็นว่าฉันเป็นคนโง่หรือไง!?”

ตู้เซียวโกรธจนเลือดขึ้นหน้า เขาคว้าถ้วยชาบนโต๊ะโยนลงพื้นจนถ้วยชาแตกเป็นเสี่ยง ๆ ทันที

เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาแพ้เดิมพันให้กับฉินหมิงเรื่องการร่วมมือครั้งนั้น แม้ว่าสุดท้ายฉินหมิงจะปล่อยเขาไป แต่เขาก็ไม่เห็นคุณค่าของมัน เขากลับยังคงรู้สึกไม่พอใจฉินหมิง และรู้สึกว่าฉินหมิงได้ขโมยโอกาสได้โดดเด่นของเขาไป

ตอนนี้ความแค้นใหม่ถูกเพิ่มสะสมรวมกับความแค้นเก่าแล้ว เขาแทบรอไม่ไหวที่จะกำจัดฉินหมิง!

ตอนนั้นเองประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออก และมีชายหนุ่มคนหนึ่งอายุประมาณยี่สิบหกยี่สิบเจ็ดปี รูปร่างสูงหล่อและดูอ่อนโยนเดินเข้ามาจากด้านนอก